Ένα “όνειρο”…

0
20

Παύλος Αλέπης

Γιατρέ μου βλέπω κατι όνειρα,που να στα λεω…
Είδα χθες πως βούτηξα το μικρόφωνο στο συνέδριο του ECONOMIST..και με άκουγαν-λεει- προσεκτικά ΟΛΟΙ να τους εξηγώ,πως αδίκως περιμένουν ανάκαμψη της οικονομίας.
Τους έλεγα πως με το ίδιο παραγωγικό μοντέλο,την ίδια ελίτ και την ίδια αντιστοιχία υπάρχοντος Κράτους και αδηφαγίας-αντιπατριωτικής ομάδας συμφερόντων-εχόντων ,τζάμπα κάθε όνειρο.. Άκυρο βρε παιδί μου,δεν το βλέπετε;;Ύψωσα την φωνή.
Ξαφνιάστηκαν.
Χωρίς διαφορετικό, παραγωγικό εθνικό αφήγημα ,που να διανέμει τον υπάρχοντα πλούτο δίκαια. με αίσθημα κοινωνικής-ουσιαστικής-δικαιοσύνης ,τζάμπα κάθε κόπος..
Οχι οτι το πολιτικό μας προσωπικό….εξαντλείται στις προσπάθειες,ούτε και οι ελιτ… αιμορραγούν οικονομικά στον αγώνα για την Πατρίδα…Αλλά να ,να μη μας λεν πως καρδιοκτυπούν για τις επόμενες γενιές…Και μάλιστα απο του…βήματος.

Αυτές τις δόλιες γενιές,που τα τελευταία χρόνια έχουν σπρώξει βίαια στο…τριπ της άμεσης και ΑΠΑΙΤΗΤΕΑΣ πληρωμής και αποπληρωμής χρεών και αμαρτιών…(πολύ πριν την ωρα τους…)
Συνέχισα ,μέσα σε γενική σιωπή,να αγορεύω…Ούτε εγώ δεν το πίστευα,αλλά όνειρο ήταν διάολε….και χαμογελούσα ευτυχισμένος…(Και εξ ίσου χαζοχαρούμενα βλαμμένος)….
Ήμουν έτοιμος να ζητήσω απ τους …συνέδρους να διαλύσουν αποφασιστικά, με κίνητρα θαρραλέα, τους φόβους της νέας γενιάς,-που παραμένει αδρανής – με ενα νέο αφήγημα που ΘΑ ΓΕΝΝΗΘΕΙ…
Και εκεί επάνω,(οχι δεν έσπασαν τα…νερά),ήρθανε κάτι μπράβοι και με κατέβασαν με βια…
Ξύπνησα ιδρωμένος…Που με πάτε …;;; Πρόλαβα δεν πρόλαβα…
Ευτυχώς (η δυστυχώς )κοιμόντουσαν και δεν ξύπνησα κανέναν…
Γιατρέ μου να ανησυχώ;;; Πως να ‘ξηγήσω τ’ όνειρο;;

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ