ΘΡΥΜΜΑΤΙΣΜΕΝΕΣ ΩΡΕΣ – Νίκος Νεφέλης

0
8

Φεύγει ο νους μπροστά

και η ζωή που έμεινε…πίσω μου βαδίζει

δεν ελπίζω τίποτα πια  ….δεν περιμένω

ναυαγός που τρόμαξε την θάλασσα

και πια δεν την φοβάται …………….

 

…..την παρακμή που ολόγυρα βιώνω

με την ανάσα της αυγής την ξεγελάω

με το άρωμα των λουλουδιών την ξορκίζω

κι’ όμως…. κι’ αυτό …..μια ψευδαίσθηση μου είναι

 

απόκαμα και κουρασμένος στο δεντρί της συνείδησής μου ξαποσταίνω

στον ίσκιο του αναζητώ γαλήνη και στην δροσά του θάρρος

χαϊδεύοντας τις μνήμες μου, την θάλασσα που φοβήθηκα κοιτάζω

τα αφρισμένα της νερά που κουβαλούν αντάρα και για στιγμές τρομάζω

 

….οι θρυμματισμένες ώρες της τελικής φυγής…

Θολές  παρουσίες…απρόσμενες απουσίες, άγνωστες μορφές

ένα με την λύπη  που μαστιγώνει την θύμησή μου

ένα με την θάλασσα  που στα αγριεμένα της νερά βυθίζει την σιωπή μου

αναζητώντας  στιγμές …ψάχνοντας πίσω  σ’ εποχές ….ξένος με το σήμερα ….κι’ αναπολώντας σε

 

…………….Νίκος Νεφέλης

Δεκέμβρης 2017

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ