……Μελαγχολία……Νίκος Νεφέλης

0
11

Ρίχνω στιγμές στο  ποτάμι της λησμονιάς να φύγουν

…να ξεπλύνω έτσι την ψυχή μου

να διώξω το σαράκι που μου τρώει τα σωθικά

ν’ ανοίξω νέο βήμα στην ζωή μου

 

Ρίχνω στιγμές της Ιστορίας, στο νερό της λησμονιάς

να ξεχάσω πως αυτός ο τόπος ξεπουλιέται

ρίχνω την σκέψη στο σκοτάδι της σιωπής

να μην στοχαμαι πως…… έτσι κι’ η ζωή ξεχνιέται

 

Ρίχνω τις στιγμές της αναζήτησης στο ποτάμι της ζωής

να τρέξουν σαν γάργαρο νερό …του αύριο σημάδι

το παλιό που με πονά  μονομιάς κι’ ολότελα  να σβήσει …

να έρθει η αυγή μιας νέας αρχής ν’ ανθίσει

κι’η Σκέψη …. τ’ αγριολούλουδο   της Γνώσης…… ν’ απλωθεί σαν χάδι

 

Έρχεται όμως πάλι στο μυαλό να κυριεύσει

η αλήθεια που συναντώ αιχμηρή,  σαν το καρφί την κάθε μέρα

καμιάς ελπίδας προσμονή  τότε δεν φτάνει….. δεν χωρά

να τιθασεύσει αυτό που κουβαλάω μέσα μου και με  πονά

κι’ απ’ του εγώ μου την συνείδηση πιο πέρα

 

Ροκιά σκληρή η βαριά μου δυσθυμία

Θαρρώ με κάνει αντιπαθή …νομίζω με ξενεύει

καθώς γύρω μου  κυριαρχεί ο ξεπεσμός και μια ανόητη ευθυμία

και το αδιέξοδο σύντροφος στενός , ξανά  πάλι μέσα μου  θεριεύει

 

Μαζεύομαι στην άκρη μου, σαν το μικρό παιδάκι

που του πήραν το παιχνίδι …το γέλιο …την χαρά

βλέπω την ζωή μου να φεύγει σαν το νερό, μεσ’ σε στενό ρυάκι

μα τι τα θέλω τώρα  και στοχαμαι. …..πάμε πιο κάτω …άλλη μια  μέρα φεύγει σιωπηλά

 

Νίκος Νεφέλης

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ