ΟΙ ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ Η ΤΙΜΩΡΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΑΚΥΒΕΥΜΑ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ

0
137

Γράφει ο Νίκος Σίμος 

Οι Ευρωεκλογές τελείωσαν και τα μηνύματα εστάλησαν ηχηρά προς τους αποδέκτες, που θεώρησαν ότι μπορούν να καπηλεύονται την ιστορία και τους αγώνες της Αριστεράς για μια δικαιότερη κοινωνία, προβάλλοντας  δικαιολογίες, που σε πολλές περιπτώσεις άγγιζαν τα όρια του γελοίου και που ταυτόχρονα με την πολιτική τους πρακτική –σαν άλλη Νεοδεξιά-μετατρέπονταν σε συστημικούς παράγοντες υποταγής στην Γερμανική ΕΕ, όμοια με εκείνους που στο παρελθόν και μέχρι την ανάληψη της πολυπόθητης εξουσίας, αντιπολιτεύονταν

Καταδίκασε την νεοφιλελεύθερη λαίλαπα, που με τον μανδύα της «αποπλανημένης ανήλικης» κρατούσε την εξουσία ,εφαρμόζοντας τις αντικοινωνικές και αντιοικονομικές συνταγές της Γερμανικής Καγκελαρίας και το ΔΝΤ

Η Αριστερά στην διαδρομή της σύγχρονης κοινωνικοπολιτικής ιστορίας έδωσε ζωές χιλιάδων αγωνιστών, στην πορεία και στο όραμα  μιας δικαιότερης κοινωνίας

Πάλεψε μαζί και δίπλα με τις δυνάμεις της Εργασίας και του Πολιτισμού για τον Πολίτη της δημιουργίας και για μια δημοκρατία στην ουσία και όχι στους τύπους

Η Αριστερά ουδέποτε χρησιμοποίησε την παραπλάνηση και το ψέμα ως αντίτιμο διατήρησης μιας εξουσίας, που εξυπηρετούσε εκείνους που ήθελαν κοινωνία και Πατρίδα –την όποια Πατρίδα- ενέχυρο στις άνομες επιδιώξεις τους

Η Αριστερά διαχρονικά πάλεψε για την απελευθέρωση των κοινωνιών και ουδέποτε υπήρξε ο θύλακας διατήρησης δεσμών δουλείας, που  στην περιπτωση της Ελλάδας εξυφάνθηκαν στα σκοτεινά κέντρα του χρηματοπιστωτισμού και της νέας φεουδαρχίας (ΔΝΤ και ΕΕ)

Αυτή ήταν η Αριστερά και αυτή η Αριστερά δεν έχει ούτε είχε σχέση με το μόρφωμα ΣΥΡΙΖΑ (απότοκο της αμφιλεγόμενης Ευρωπαϊκής αριστεράς) που έδειξε αμέσως με την ανάληψη της εξουσίας- την οποία επιδίωξε μέσα από έναν παρελκυστικό και παραπλανητικό λόγο που έδινε λάθος εντυπώσεις, υφαίνοντας ελπίδες, στην δοκιμαζόμενη από την δουλεία του χρέους Ελληνική κοινωνία-  τι ακριβώς επιδίωκε και ποια ήταν τα προτάγματα που πρόβαλε

Προτάγματα που είχαν να κάνουν με την νομή μιας δοτής εξουσίας, αφού η Χώρα είχε απολέσει την κυριαρχία της ήδη από τον Απρίλη του 2010, τότε που ο ΓΑΠ έβαζε την Χώρα στην περιπέτεια του Αέναου Χρέους ,τερματίζοντας την πολιτική ιστορία της «κεντροαριστεράς» στην Ελλάδα και ότι αυτή μετουσίωνε μέσα από το ΠΑΣΟΚ

Η ήττα του ΣΥΡΙΖΑ υπήρξε συντριπτική και αποτέλεσε την αντίδραση μιας –κατά τα λοιπά ανελεύθερης και αχειραφέτητης-  κοινωνίας  στην υπεροψία, την στρέβλωση και την υποταγή μιας κατ’ όνομα «ριζοσπαστικής Αριστεράς», στα κελεύσματα όσων ήθελαν και θέλουν την Χώρα αποικία αέναου χρέους και πειραματόζωο της Νεοφεουδαρχικής αντίληψης ,που αποτελεί την κατάληξη του Παγκοσμιοποιημενου χρηματοπιστωτικού εγχειρήματος στον (άλλοτε) Δυτικό Κόσμο

Η νεοελληνική κοινωνία τιμώρησε εκείνους που την έκαναν να ελπίσει σε έναν διαφορετικό δρόμο ,που θα οδηγούσε την Χώρα μακριά από την δουλεία του χρέους  και σε μια διαφορετική προοδευτική και δημοκρατική πολιτεία ,που θα σέβεται τους Δημοκρατικούς θεσμούς και το λαβωμένο ,από την κατοχή του χρέους, Σύνταγμα

Τιμώρησε ένα κυβερνητικό μόρφωμα, που μετήλθε όλα τα μέσα προκειμενου να διατηρήσει την εξουσία, σε σημείο πρωτόγνωρο για τα –ιστορικά δοκιμαζόμενα- κοινοβουλευτικά χρονικά στην Χώρα μας

Τιμώρησε εκείνους που ανενδοίαστα μιλούσαν για αριστερά και ταυτόχρονα έδιναν γη και ύδωρ στις Αμερικανικές επιδιώξεις στην ευρύτερη περιοχή ,αποτελώντας τον καλύτερο σύμμαχο των ΗΠΑ, σε μια περίοδο που αλλάζουν τα παγκόσμια γεωπολιτικά και γεωστρατηγικά δεδομένα και σε μια περίοδο που η συγκεκριμένη υπερδύναμη βρίσκεται στο στάδιο της υποχώρησης και της αποδρομής  από τον κυριαρχικό ρόλο που διαδραμάτιζε δεκαετίες πριν

Τιμώρησε εκείνους που υποτάχθηκαν στις απαιτήσεις της Γερμανικής ηγεμονίας στην ΕΕ, παραδίνοντας την κοινωνικοοικονομία βορά στις μνημονιακές συμβάσεις που οδήγησαν  στην αποσάθρωση, την φτώχεια και την οπισθοδρόμηση, σφραγίζοντας έτσι την οριστική αποικιοποίηση της Χώρας και την οριστικοποίηση της προτεκτοροποίησης της

Τιμώρησε εκείνους που σφετεριζόμενοι την έννοια του διεθνισμού, παρέδιναν επι της ουσίας την Μακεδονία βορά στα σχέδια της Νέας Φεουδαρχίας δίκην –κατά Τζ Σόρος- «ανοιχτής κοινωνίας» και στην επαναδιαμόρφωση του Βαλκανικού χάρτη στα προ 100ετιας δεδομένα, ζημιώνοντας τα κυριαρχικά δίκαια, πειθήνια όργανα του Παγγερμανισμού και του ανοητεύοντος Αμερικανισμού

Η ανερμάτιστη κοινωνική πλειοψηφία των Νεοελλήνων, η συνένοχος και συνεργούσα στην οπισθοδρόμηση της Χώρας –ως άλλο απότοκο της Οθωμανικής δουλείας -έδειξε για μια ακόμα φορά ότι έχει ανάγκη κηδεμόνος

Επέλεξε-«δίκην τιμωρίας» -να αναδείξει νικητή το πολιτικό κόμμα που αποτελεί τον εκφραστή του κοτζαμπασισμού, της υποκρισίας και του παρασιτικού κεφαλαίου, σε μια Χώρα πτωχευμένη πολλαπλά

Η νίκη της Δεξιάς, της Ελληνικής Δεξιάς ,με ότι αυτό εκφράζει και εκφράζεται μέσα από την ΝΔ και μάλιστα με συντριπτικό ποσοστό σχεδόν 10 ποσοστιαίων μονάδων, δείχνει και επιβεβαιώνει την ρήση, προ σχεδόν τριακονταετίας , του γράφοντα τις γραμμές αυτές ,ότι δηλαδή αυτή η κοινωνία μας, είναι μια κοινωνία ανελεύθερη συντηρητική και αχειραφέτητη ,όπως όλες οι κοινωνίες που προώρισται να αποτελέσουν τους παρίες της Παγκόσμιας Ιστορίας των κοινωνιών

«Εξαϋλώθηκε» το αντιμνημονιακό ρεύμα ,όταν θα περίμενε κανείς από μια υγιή σε αντανακλαστικά κοινωνία ,να συσπειρωθεί γύρω από τα κόμματα του αντιμνημονίου  και να τα πλαισιώσει σαν δείγμα πολιτικής αντίδρασης ,στον εμπαιγμό και την ευτέλεια

«Διάττοντες αστέρες» της πολιτικής εξαπάτησης, αντικατέστησαν άλλους που εξαφανίστηκαν από το πολιτικό σκηνικό μιας Χώρας, η οποία ενεχυριάστηκε πλήρως πολιτικά –κοινωνικά – οικονομικά

Αυτή είναι η «κοινωνικοπολιτική φωτογράφηση» των Ευρωεκλογών στο απότοκο της πολλαπλής δουλείας

Το ανώριμο και ανήλικο τέκνο(η νεοελληνική κοινωνική πλειοψηφία), η διαχρονικά υπόδουλη και χρήζουσα κηδεμόνος μάζα των Νεοελλήνων, είπε αυτό, που νόμιζε ότι έπρεπε να πει ,στιγμιαία και φωτογραφικά

Τώρα όμως αρχίζουν τα δυσκολότερα

Η Νεοφιλελεύθερη «Μητσοτακική» Δεξιά, με την έπαρση του νικητή και δίχως εσωκομματικές ενστάσεις, θα εντείνει την αφήγηση ενός πολιτικού προγράμματος που αποτελεί την επιθυμία των δανειστών για τον πλήρη ενεχυριασμό της Χώρας, συνεπαγόμενο με την απόλυτη φτωχοποίηση του κοινωνικού μεσοστρώματος, που θα μετατρέπει την Χώρα οριστικά σε Χώρο τεταρτοκοσμικής  κοινωνικοοικονομικής διάστασης παγκοσμίως

Ο κ Μητσοτάκης, επιπρόσθετα, με όσα έχει διακηρύξει ως πολιτική φόρμα της ΝΔ, αποτελεί το ενεργό μεγάφωνο ενός διαχρονικά παρασιτικού κεφαλαίου στην Ελλάδα που περιμένει μια ανάλογη διακυβέρνηση για να αρπάξει ότι απέμεινε από το «κουφάρι» μιας τελειωμένης κοινωνικοοικονομικά Χώρας

Το δίλλημα στις επερχόμενες Εθνικές εκλογές δεν θα είναι η «θυμική έκφραση» ψήφου, αλλά η πορεία της Χώρας μέσα στο Μνημονιακό τοπίο, που οι επιλογές της ανερμάτιστης κοινωνικής πλειοψηφίας- που «καναπεδάτη» αναζητεί άκοπα διέξοδο- επεφύλαξε για την Χώρα

Η «Μητσοτακική» ΝΔ έχει διακηρύξει ανενδοίαστα την ΑΠΟΛΥΤΗ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ του πτωχευμένου μας Κράτους

ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΝΔ, με τον Κυριάκο Μητσοτάκη, ΘΑ ΤΗΝ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΟΙ ΠΟΛΛΟΙ, το κοινωνικό μεσόστρωμα των διαχρονικά  συνενόχων  νεοελλήνων , ενόχων για το κατάντημα μιας Χώρας παρία, των Ευρωπαϊκών και Παγκόσμιων πολιτικών και κοινωνικών  εξελίξεων

Η ακραία αντικοινωνική νεοφιλελεύθερη πολιτική του κ Μητσοτάκη, έχει βάλει στόχο την εργασία ,το κοινωνικό κράτος και την παιδεία που διακηρυγμένα θέλει να παραδώσει στα ξένα τυχοδιωκτικά και στα ντόπια παρασιτικά συμφέροντα

Αυτό δεν εξυπηρετεί όμως τους πολλούς

Στα μεγάλα Εθνικά ζητήματα θα ακολουθήσει, με γελοία προσχήματα-μας εχει προϊδεάσει άλλωστε με την ολέθρια «συνθήκη των Πρεσπών» και την στάση που μέλλει να κρατήσει – τον Γερμανικό μεγαλοϊδεατισμό για την ευρύτερη ζώνη της ΚΔ Βαλκανικής  μακριά από τα Εθνικά θέλω και τις επιθυμίες –έστω και μύχιες- των νεοελλήνων

Το διακυβευμα λοιπόν στις επερχόμενες εκλογές είναι ,αν θα κρατήσουμε έστω και μετα μεγάλης δυσκολίας, ότι απέμεινε από την κοινωνική συνοχή ή εάν παραδιδόμενοι στις «Μητσοτακικές»-Γερμανικής εμπνεύσεως- νεοφιλελεύθερες ονειρώξεις θα τελειώσουμε ακαριαία

Η «Ατζέντα» αλλάζει λοιπόν και η ανερμάτιστη κοινωνική πλειοψηφία μένει να δείξει ότι διαθέτει –έστω- αντανακλαστικά επιβίωσης

 

Ευπειθέστατος

 

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ