Ο Λαβρόφ στο Sputnik: Το τελεσίγραφο δεν είναι διάλογος, ανάξιος ο πολιτικός που δεν το καταλαβαίνει

0
19
sputniknews.gr

Διαβάστε τη συνέντευξη του υπουργού Εξωτερικών της Ρωσίας, Σεργκέι Λαβρόφ, στο Sputnik. Όσα είπε ο επικεφαλής της ρωσικής διπλωματίας για Συρία, ΗΠΑ, Ηνωμένο Βασίλειο, Ευρώπη, Λιβύη και όλη την ατζέντα της διεθνούς διπλωματικής «μάχης».

Συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης παραχώρησε στο Sputnik ο υπουργός Εξωτερικών της Ρωσικής Ομοσπονδίας, Σεργκέι Λαβρόφ, αναλύοντας τη διεθνή πολιτική σκηνή και διπλωματική ατζέντα. Συρία, ΗΠΑ, Αραβικός Κόλπος, Ευρωπαϊκή Ένωση, Βρετανία, κυρώσεις και οι θέσεις της Ρωσίας, ξεδιπλώνονται μέσα από τις δηλώσεις του επικεφαλής της ρωσικής διπλωματίας.

Αναλυτικά η συνέντευξη με τον υπουργό Εξωτερικών της Ρωσίας, Σεργκέι Λαβρόφ:

Sputnik: Ας ξεκινήσουμε με τις σχέσεις Ρωσίας-Αμερικής και τις προσεχείς προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ. Πολύ συχνά, οι πολιτικές ελίτ των ΗΠΑ, ανεξάρτητα από το κόμμα στο οποίο πρόσκεινται, μιλούν για τον ρόλο-κλειδί της χώρας τους ως παγκόσμιου ηγέτη. Πόσο επηρεάζει αυτή η εσωτερική ατζέντα τις εξωτερικές πολιτικές των ΗΠΑ, τις σχέσεις της με τους εταίρους και τους συμμάχους της, συμπεριλαμβανομένων των σχέσεών της με τη Ρωσία; Κατά την άποψή σας, πώς επηρεάζει η Αρχή της αμερικανικής υπεροχής τις διεθνείς διαδικασίες;

Σεργκέι Λαβρόφ: Πιστεύω ότι όλοι, όσοι παρακολουθούν στενά και επαγγελματικά την εσωτερική πολιτική διαμάχη των ΗΠΑ, έχουν συμπεράνει ότι η εσωτερική πολιτική διαμάχη ήταν πάντα ένα κίνητρο για τις θέσεις που κατέχουν τόσο οι Ρεπουμπλικάνοι όσο και οι Δημοκρατικοί. Αυτό που παρατηρούμε σήμερα δεν αποτελεί εξαίρεση. Το βασικό εδώ είναι να συλλέξεις όσο το δυνατόν περισσότερα επιχειρήματα για να ξεπεράσεις τον αντίπαλό σου στον τομέα της πληροφόρησης, της ρητορικής και της πολεμικής. Τα ντιμπέιτ μεταξύ των κύριων προεδρικών υποψηφίων βρίσκονται στον ορίζοντα και το ζήτημα της ρωσικής ανάμιξης στις εσωτερικές υποθέσεις των ΗΠΑ βρίσκεται στην κορυφή της ατζέντας. Ωστόσο, τις τελευταίες εβδομάδες ή μήνες, το πιο συζητημένο θέμα ήταν η Κίνα, η οποία σήμερα κατατάσσεται πρώτη στην λίστα των εχθρών των Ηνωμένων Πολιτειών που προσπαθούν να κάνουν ό,τι είναι δυνατόν για να προκαλέσουν κάποιες καταστροφικές διαδικασίες στις ΗΠΑ. Το έχουμε συνηθίσει τα τελευταία χρόνια.

Ξεκίνησε υπό την κυβέρνηση Ομπάμα. Ήταν αυτός που είπε, και δημοσίως, ότι οι ρωσικές αρχές είχαν σκόπιμα θελήσει να βλάψουν τις σχέσεις μεταξύ Μόσχας και Ουάσιγκτον. Ήταν αυτός που μιλούσε για τη Ρωσία (λέγοντας) ότι παρενέβη στις προεδρικές εκλογές του 2016 και επέβαλλε πρωτοφανείς κυρώσεις, όπως παράνομες εξαγορές ρωσικής περιουσίας στις Ηνωμένες Πολιτείες, απέλαση δεκάδων Ρώσων διπλωματών και των οικογενειών τους κ.λπ.

Παρεμπιπτόντως, η άποψη περί αμερικανικής υπεροχής είναι κοινή τόσο στους Ρεπουμπλικάνους όσο και τους Δημοκρατικοί, καθώς και σε όλα τα άλλα πολιτικά κινήματα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Έχουμε πει επανειλημμένα ότι η ιστορία έχει δείξει απόπειρες να παρουσιαστεί ως παγκόσμιος διαιτητής, ως κάποιος άψογος και πιο ικανός. Αυτές οι απόπειρες δεν έχουν ποτέ αποδώσει. Αποδεικνύουμε πάντα την προσέγγισή μας σε οποιαδήποτε διαδικασία εσωτερικής πολιτικής σε οποιαδήποτε χώρα, είναι οι εσωτερικές υποθέσεις των Ηνωμένων Πολιτειών. Και είναι κρίμα που περιλαμβάνουν τόση ρητορική, η οποία δεν αντικατοπτρίζει πραγματικά την υπάρχουσα κατάσταση στη διεθνή σκηνή, στις εσωτερικές τους υποθέσεις. Είναι επίσης κρίμα που, για να κερδίσουν όσο το δυνατόν περισσότερους πόντους σε αυτή την προεδρική κούρσα, δεν διστάζουν να επιβάλουν παράνομες κυρώσεις, μερικές φορές χωρίς κανένα λόγο, εναντίον εκείνων που δεν συμφωνούν σε τίποτα με τις Ηνωμένες Πολιτείες στη διεθνή σκηνή.

Αυτό το είδος ενστίκτου για κυρώσεις που έχει αναπτύξει η τρέχουσα αμερικανική κυβέρνηση – και ο Ομπάμα συμμετείχε επίσης ενεργά σε αυτό – γίνεται μεταδοτική στην Ευρώπη, καθώς και η ΕΕ επιλέγει τις κυρώσεις όλο και πιο συχνά. Έτσι, το συμπέρασμά μου είναι αρκετά απλό: θα συνεργαζόμαστε με οποιαδήποτε κυβέρνηση αναλαμβάνει καθήκοντα σε οποιαδήποτε χώρα, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών. Αλλά θα συζητήσουμε για οποιοδήποτε ζήτημα για το οποίο ενδιαφέρονται οι Ηνωμένες Πολιτείες μόνο με βάση την ισότητα, το αμοιβαίο όφελος και την ισορροπία συμφερόντων. Η χρήση τελεσιγράφων ως μέσο διαλόγου με εμάς είναι άχρηστη και άσκοπη. Εάν κάποιος δεν το κατάλαβε ακόμη, τότε είναι ανάξιος πολιτικός.

Sputnik: Αναφερθήκατε στην πίεση των κυρώσεων, η οποία, σε πολλές περιπτώσεις, δεν εμφανίζεται στους πολιτικούς κύκλους αλλά ξεκινά από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Συμβαίνει αρκετά συχνά στις ΗΠΑ, στο Ηνωμένο Βασίλειο και στην Ευρώπη. Ο αμερικανικός Τύπος κατηγόρησε τη Ρωσία περί συνομωσίας με τους Ταλιμπάν εναντίον του αμερικανικού στρατού στο Αφγανιστάν, στο βρετανικό Υπουργείο Εξωτερικών δήλωσαν ότι η Ρωσία αναμφίβολα αναμίχθηκε στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2019 ενώ τα κράτη μέλη της ΕΕ συζητούν για άλλο ένα πακέτο κυρώσεων εναντίον της Ρωσίας που σχετίζεται με ορισμένες φερόμενες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Υπάρχει πιθανότητα αυτή η προσέγγιση, αυτή η πολιτική δαιμονοποίησης της Μόσχας, να αλλάξει ή να ενταθεί;

Σεργκέι Λαβρόφ: Μέχρι στιγμής, δεν βλέπουμε κανένα σημάδι αυτής της πολιτικής να αλλάζει. Δυστυχώς, αυτές οι κυρώσεις αυξάνονται μόνο. Όσον αφορά τα πρόσφατα παραδείγματα, θέλουν να μας τιμωρήσουν για ό, τι συμβαίνει στη Λευκορωσία και για την υπόθεση Ναβάλνι, ακόμη και όταν αρνούνται σταθερά να τηρήσουν τις υποχρεώσεις τους σχετικά με την ευρωπαϊκή σύμβαση για τη νομική συνδρομή και να απαντήσουν σε επίσημα αιτήματα του Γενικού Γραφείου του Εισαγγελέα. Τα προσχήματα είναι καθαρά επινοημένα: Η Γερμανία λέει «δεν μπορούμε να σας πούμε τίποτα, πηγαίνετε στον Οργανισμό Απαγόρευσης Χημικών Όπλων (ΟPCW)», έχουμε επικοινωνήσει με αυτόν τον οργανισμό αρκετές φορές και μας είπαν να πάμε στο Βερολίνο. Υπάρχει μια παροιμία που λέει πως «ο Ιβάν δείχνει τον Πέτρο και ο Πέτρος δείχνει τον Ιβάν», και αυτός είναι περίπου ο τρόπος με τον οποίο οι Δυτικοί μας εταίροι, αντιδρούν στις νομικές μας προσεγγίσεις, δηλώνοντας έντονα ότι «η δηλητηρίαση έχει αποδειχθεί, κανείς άλλος εκτός από τη Ρωσία δε θα μπορούσε να το έχει κάνει, τώρα ομολογήστε». Όλα αυτά είχαν συμβεί και στο παρελθόν με την υπόθεση Σκριπάλ και είμαι βέβαιος ότι, ακόμα κι αν δεν συνέβαινε η τρέχουσα κατάσταση με τον Ναβάλνι, θα είχαν εφεύρει κάτι άλλο.

Σε αυτό το σημείο, όλα κατευθύνονται στο να υπονομεύσουν όσο το δυνατόν περισσότερο τις σχέσεις μεταξύ Ρωσίας και ΕΕ. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση, υπάρχουν χώρες που το συνειδητοποιούν αυτό, αλλά εξακολουθούν να έχουν την αρχή της συναίνεσης, τη λεγόμενη αλληλεγγύη. Η εν λόγω αρχή χρησιμοποιείται κατάφωρα από χώρες που αποτελούν την επιθετική Ρωσοφοβική μειονότητα. Όπως καταλαβαίνω από την έκθεση του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η ΕΕ συζητά επί του παρόντος εάν θα λάβει αποφάσεις για ορισμένα ζητήματα μέσω ψηφοφορίας και όχι μέσω συναίνεσης. Αυτό θα είναι ενδιαφέρον, γιατί τότε θα δούμε ποιος υπερασπίζεται το διεθνές δίκαιο και ποιος εφαρμόζει μια στοχαστική, υπολογισμένη και ισορροπημένη πολιτική βασισμένη στον πραγματισμό και τον ρεαλισμό.

Φυσικά, αυτά τα ζητήματα που αναφέρατε, μας κατηγορούν ότι δημιουργήσαμε σχέσεις με τους Ταλιμπάν, προκειμένου να τους παρακινήσουμε να διεξάγουν ειδικές επιχειρήσεις εναντίον των Αμερικανών στρατιωτών με αντάλλαγμα την οικονομική ανταμοιβή – τα μέλη των Ταλιμπάν αγωνίζονται για τα συμφέροντά τους και τις πεποιθήσεις τους, και μας υποψιάζονται ότι κάνουμε τέτοια πράγματα, αυστηρά εγκληματικά πράγματα – νομίζω ότι είναι ακόμη πιο κάτω από την αξιοπρέπεια των Αμερικανών αξιωματούχων. Παρεμπιπτόντως, το Πεντάγωνο έπρεπε να αντικρούσει τέτοιες εικασίες, αφού δεν βρήκε καμία απόδειξη για αυτές. Οι ίδιοι οι Ταλιμπάν είπαν ότι ήταν αναληθές. Αλλά στην εποχή μας των μέσων κοινωνικής δικτύωσης στην εποχή της παραπληροφόρησης και των ψεύτικων μηνυμάτων, κάποιος πρέπει μόνο να ξεκινήσει οποιαδήποτε μυθοπλασία στον χώρο των μέσων ενημέρωσης και κανείς δεν θα ασχοληθεί να διαβάσει μια διαφωνία αργότερα. Η αρχική φλεγμονή που προκαλείται από αυτές τις αισθήσεις, που λέει ο λόγος, είναι αυτά στα οποία βασίζονται οι συγγραφείς τους. Γι’ αυτό έχουμε πει πολλές φορές στους Αμερικανούς και τους Βρετανούς πως «εάν έχετε κάποια παράπονα μαζί μας, ας ξεκινήσουμε έναν επαγγελματικό διπλωματικό διάλογο με βάση τα γεγονότα».

Δεδομένου ότι οι περισσότεροι ισχυρισμοί σχετικά με τις επεμβάσεις σχετίζονται με τον κυβερνοχώρο, καθώς κατηγορούμαστε ουσιαστικά για κρατικές κυβερνοεπιθέσεις και διείσδυση σε όλα τα ζωτικά συστήματα των δυτικών συναδέλφων μας, προσφέραμε να συνεχίσουμε τον διάλογο για την κυβερνοασφάλεια, για τη διεθνή ασφάλεια δεδομένων σε όλες τις πτυχές του και ανακοινώσαμε την ετοιμότητά μας να ελέγξουμε τις αμοιβαίες ανησυχίες. Καταγράψαμε επίσης πολλές περιπτώσεις που επιτρέπουν σε κάποιον να υποψιάζεται την ανάμειξη δυτικών ιστότοπων, εκπροσώπων και χάκερ στους ζωτικούς πόρους μας. Ωστόσο, βρεθήκαμε μπροστά σε μια απλή άρνηση. Και η δικαιολογία για την εν λόγω άρνηση; «Μας προσκαλείτε σε έναν διάλογο για την ασφάλεια στον κυβερνοχώρο, που είναι ο ίδιος τομέας που χρησιμοποιείτε για να παρεμβαίνετε στις εσωτερικές μας υποθέσεις». Αυτό είναι. Είναι ακριβώς όπως η κατάσταση με τον Ναβάλνι, χρησιμοποιείται το ίδιο είδος συλλογιστικής: «τι, δεν μας εμπιστεύεσαι;».

Όταν ο Ρεξ Τίλερσον ήταν Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, κάποτε δημοσίως και επίσημα δήλωσε ότι έχουν αναμφισβήτητη απόδειξη ότι η Ρωσία παρεμβαίνει στις εκλογές των ΗΠΑ του είπα: «Αν έχετε τόσο αδιάψευστη απόδειξη, τι θα λέγατε να το μοιραστείτε; Και εμείς θα ενδιαφερόμασταν να επιλύσουμε αυτό το ζήτημα, γιατί η συκοφαντία προς εμάς δεν είναι προς το συμφέρον μας». Ξέρετε τι μου είπε; Είπε: «Σεργκέι, δεν θα σου δώσω τίποτα. Οι μυστικές υπηρεσίες σας που οργανώνουν όλα αυτά γνωρίζουν τα πάντα. Μιλήστε τους, πρέπει να σας πουν τα πάντα». Αυτή είναι η όλη συζήτηση για το θέμα που γίνεται ουσιαστικά καθοριστική για τις σχέσεις μεταξύ των χωρών μας.

Γι’ αυτό πιστεύουμε ακράδαντα ότι, κάποια μέρα, θα πρέπει να απαντηθούν συγκεκριμένες ερωτήσεις και θα πρέπει να παρουσιαστούν γεγονότα, τόσο σχετικά με την υπόθεση Ναβάλνι και, παρεμπιπτόντως, σχετικά με τη δηλητηρίαση στο Σάλσμπουρι.

Μιλώντας για το Σάλσμπουρι, πριν από δύο χρόνια, όταν αυτή η κατάσταση είχε κλιμακωθεί και χαρακτηριζόμασταν ως ο μόνος κατασκευαστής του Νοβιτσόκ, παρουσιάσαμε τεκμηριωμένα και διαθέσιμα στο κοινό στοιχεία που δείχνουν ότι αρκετές δυτικές χώρες ανέπτυξαν ουσίες από τον όμιλο Νοβιτσόκ με μερικές από αυτές τις ουσίες να κατοχυρώνονται με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας στις ΗΠΑ – δεκάδες διπλώματα ευρεσιτεχνίας για την καταπολέμηση της εφαρμογής ουσιών από αυτήν την ομάδα. Μία από τις χώρες που αναφέραμε ήταν η Σουηδία, και πριν από δύο χρόνια μας είπαν «μην τολμήσετε να μας αναφέρετε σε αυτό το πλαίσιο, δεν έχουμε διεξάγει ποτέ εργασίες που σχετίζονται με το Νοβιτσόκ». Και τώρα, όπως γνωρίζετε, μία από τις χώρες που η Γερμανία επικοινώνησε για να επιβεβαιώσει τα ευρήματά της (εκτός της Γαλλίας) ήταν η Σουηδία. Είπαν ότι, ναι, επιβεβαιώνουν τα συμπεράσματα του εργαστηρίου Bundeswehr ότι ήταν το Νοβιτσόκ. Αλλά αν πριν από δύο χρόνια η Σουηδία δεν είχε την τεχνογνωσία για να καθορίσει εάν ήταν Νοβιτσόκ ή όχι και τώρα έχουν τέτοια εμπειρία, αυτό σημαίνει ότι κάτι έχει συμβεί. Και αν συμβεί κάτι, που έκανε τη Σουηδία γνώστρια του Νοβιτσόκ είναι κάτι που πιθανότατα θα πρέπει να θεωρηθεί ως ενδεχόμενη βαριά παραβίαση της Σύμβασης για τα Χημικά Όπλα.

Για να ολοκληρώσω την απάντησή μου, επιτρέψτε μου να πω ότι είμαστε πρόθυμοι να μιλήσουμε με όλους, αλλά μόνο εάν δεν είμαστε αναγκασμένοι να εκφράζουμε δικαιολογίες χωρίς να παρουσιαστούν πρώτα κάποια γεγονότα. Θα είμαστε πάντα έτοιμοι για μια επαγγελματική συζήτηση βασισμένη σε συγκεκριμένες και σαφώς διατυπωμένες ανησυχίες.

Sputnik: Εκτός από τις διαφωνίες με τους δυτικούς μας εταίρους σε σύγχρονα ζητήματα, υπάρχουν επίσης θέματα που σχετίζονται με μας που διαφωνούμε μαζί τους σχετικά με την ερμηνεία της Ιστορίας. Αυτή τη στιγμή, μαζικές διαμαρτυρίες και εκδηλώσεις που έλαβαν χώρα στις ΗΠΑ οδήγησαν σε πιο ριζοσπαστικά γεγονότα. Ουσιαστικά, έχει ξεκινήσει μια αναθεώρηση ενός σημαντικού μέρους της αμερικανικής, διεθνούς, παγκόσμιας Ιστορίας και του Πολιτισμού: τα μνημεία καταστρέφονται η περιγραφή ορισμένων γεγονότων αλλάζει. Παρόμοιες προσπάθειες έχουν γίνει επίσης σχετικά με τοο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και τον ρόλο της Σοβιετικής Ένωσης σε αυτόν. Κατά τη γνώμη σας, τι είδους συνέπειες για τις προσπάθειες των ΗΠΑ να αναθεωρήσουν την ιστορία μπορούν να προκύψουν και τι είδους συνέπειες σε παγκόσμια κλίμακα θα μπορούσαμε να εξετάσουμε;

Σεργκέι Λαβρόφ: Έχετε δίκιο. Ανησυχούμε πολύ για το τι συμβαίνει σε αυτόν τον τομέα – τον τομέα της παγκόσμιας ιστορίας και της ευρωπαϊκής ιστορίας. Ουσιαστικά, λαμβάνει χώρα μια ιστορική επιθετικότητα, με στόχο την αναθεώρηση των σύγχρονων θεμελίων του διεθνούς δικαίου που δημιουργήθηκαν μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο με τη μορφή των Ηνωμένων Εθνών και των Αρχών της Χάρτας του Οργανισμού. Γίνονται προσπάθειες να υπονομευθούν αυτά τα θεμέλια. Ο συλλογισμός που χρησιμοποιείται συνήθως προσπαθεί να εξομοιώσει τη Σοβιετική Ένωση με τη ναζιστική Γερμανία, τους επιτιθέμενους με τους νικητές, τους νικητές εκείνων που επιδίωκαν να υποδουλώσουν την Ευρώπη και να μετατρέψουν την πλειοψηφία του λαού της ηπείρου μας σε σκλάβους. Μας προσβάλλουν δηλώνοντας ανοιχτά ότι η Σοβιετική Ένωση φέρει ακόμη μεγαλύτερη ευθύνη για το ξέσπασμα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου από τη Γερμανία του Χίτλερ. Ταυτόχρονα, οι πραγματικές πτυχές του θέματος – πώς ξεκίνησαν όλα από το 1938, ολόκληρη η πολιτική κατευνασμού απέναντι στον Χίτλερ, την οποία ασκούσαν οι δυτικές δυνάμεις, κυρίως η Γαλλία και η Μεγάλη Βρετανία – περνούν σιωπηλά κάτω από το χαλί. Έχουν ήδη ειπωθεί πολλά για το θέμα: με γενικευμένο τρόπο, το διάσημο άρθρο του Βλαντίμιρ Πούτιν φυσικά, περιλαμβάνει όλα τα βασικά μας επιχειρήματα και, βάσει εγγράφων, δείχνει πειστικά την αίσθηση και την αντιπαραγωγική και καταστροφική φύση των προσπαθειών υπονόμευσης των αποτελεσμάτων του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Παρεμπιπτόντως, η συντριπτική πλειονότητα της παγκόσμιας κοινότητας υποστηρίζει καθώς κάθε χρόνο στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών, εισάγουμε ένα ψήφισμα σχετικά με το απαράδεκτο του δοξασμού του ναζισμού -μόνο δύο χώρες- οι ΗΠΑ και η Ουκρανία – καταψηφίζουν και δυστυχώς ολόκληρη η ΕΕ απέχει, δυστυχώς. Απείχαν επειδή τα κράτη της Βαλτικής είναι εκείνα που απαιτούν κυρίως να μην υποστηρίξουν το ψήφισμα, όπως μας εξήγησαν τα  ευρωπαϊκά κράτη. Όμως, όπως λένε, μια ανήσυχη συνείδηση ​​προδίδεται: το εν λόγω ψήφισμα δεν ονομάζει καμία συγκεκριμένη χώρα ή κυβέρνηση, απλώς καλεί την παγκόσμια κοινότητα να μην επιτρέψει τoν εκθειασμό του ναζισμού, να μην επιτρέψει την απομάκρυνση των μνημείων και τα λοιπά. Ωστόσο, όπως φαίνεται, οι χώρες που απαιτούν από την ΕΕ να μην υποστηρίξει αυτό το σαφές, άμεσο ψήφισμα, πιστεύουν ότι δεν μπορούν να προσχωρήσουν σε αυτές τις αρχές. Και αυτό συμβαίνει: βλέπουμε τις πορείες των SS, την καταστροφή των μνημείων (οι πολωνοί γείτονές μας είναι ιδιαίτερα ενεργοί από αυτή την άποψη και παρόμοιες διαδικασίες άρχισαν στην Τσεχική Δημοκρατία). Είναι απαράδεκτο. Και παρεμπιπτόντως, εκτός από την υπονόμευση των αποτελεσμάτων του Β ‘Παγκοσμίου Πολέμου που κατοχυρώνονται στον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, είναι επίσης βαριά παραβίαση των διμερών συμφωνιών που έχουμε με αυτές τις χώρες σχετικά με την προστασία των τάφων του πολέμου, τη μνήμη του πολέμου και τη διατήρηση των μνημείων που ανεγέρθηκαν στην Ευρώπη προς τιμήν των θυμάτων του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, προς τιμήν των ηρώων που απελευθέρωσαν αυτές τις χώρες. Γι’ αυτό θα συνεχίσουμε αυτό το έργο, και πιστεύω ότι είναι σημαντικό να επισημάνουμε ότι όσοι αντιτίθενται στις προσπάθειές μας να αποτρέψουμε τον εκθειασμό του ναζισμού επικαλούνται τα ανθρώπινα δικαιώματα υποστηρίζοντας ότι η ελευθερία σκέψης και λόγου που υπάρχει στις Ηνωμένες Πολιτείες και σε άλλες δυτικές χώρες, δεν μπορούν να υποβληθούν σε κανενός είδους λογοκρισία και εάν αυτή η ελευθερία σκέψης και λόγου περιοριζόταν από το απαράδεκτο της δοξασίας του ναζισμού θα παραβίαζε τις υφιστάμενες νομοθεσίες.

Αλλά ας είμαστε ειλικρινείς, αυτό που βλέπουμε σήμερα στις Ηνωμένες Πολιτείες πιθανότατα έχει κάποια σχέση με αυτό που λέμε ότι η αναθεώρηση των αποτελεσμάτων του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου είναι απαράδεκτη. Ο ρατσισμός είναι προφανώς ανεξέλεγκτος στις Ηνωμένες Πολιτείες, και υπάρχουν πολιτικές δυνάμεις που επιδιώκουν να ενισχύσουν τέτοια ρατσιστικά συναισθήματα και να τα χρησιμοποιήσουν για δικό τους όφελος γεγονός στο οποίο είμαστε μάρτυρες καθημερινά. Έχετε επίσης αναφέρει άλλα ιστορικά ζητήματα που θυσιάζονται για χάρη των στιγμιαίων πολιτικών κερδών. Παρεπιπτόντως, εκείνοι στις ΗΠΑ που επιδιώκουν να καταστρέψουν τη δική τους ιστορία και να καταστρέψουν μνημεία αφιερωμένα στις Συνομοσπονδίες λόγω της δουλείας κινήθηκαν ενάντια στο μνημείο στον πρώτο κυβερνήτη της Αλάσκας, τον Μπαράνοφ, ο οποίος βρισκόταν στη Σίτκα και πάντα προκαλούσε μεγάλο σεβασμό τόσο στους ντόπιους όσο και σε εκείνους που επισκέπτονταν την Αλάσκα. Έχουμε ακούσει, ωστόσο, ότι ο κυβερνήτης της Αλάσκας και οι αρχές της Σίτκα δήλωσαν ότι το μνημείο δεν θα κατεδαφιστεί, αλλά θα μεταφερθεί με σεβασμό σε ένα μουσείο ιστορίας. Εάν συμβεί με τον τρόπο που μας διαβεβαίωσε, πιστεύω ότι θα εκτιμήσουμε μια τέτοια στάση των αρχών της Σίτκα απέναντι στην κοινή μας ιστορία και ελπίζουμε ότι η εγκατάσταση του μνημείου του Μπαράνοφ σε ένα μουσείο μπορεί να βοηθήσει στη δημιουργία μιας πρόσθετης ειδικής έκθεσης αφιερωμένη στην ιστορία της «Ρωσικής Αμερικής».

Sputnik: Έχω μερικές ερωτήσεις σχετικά με τη Γαλλία και την Αφρική. Ας ξεκινήσουμε με τη Γαλλία. Ο Εμανουέλ Μακρόν βρίσκεται στο αξίωμα για τρία χρόνια, και ο πρώτος αρχηγός άλλου κράτους που προσκάλεσε στη Γαλλία ήταν ο Ρώσος πρόεδρος, Βλαντίμιρ Πούτιν με σκοπό τη βελτίωση των σχέσεων Ρωσίας-Γαλλίας. Ποιες πραγματικές αλλαγές έχουν συμβεί έκτοτε στις σχέσεις με τη Γαλλία σε διπλωματικό επίπεδο; Η συνεδρίαση που είχε προγραμματιστεί για τις 16 Σεπτεμβρίου αναβλήθηκε λόγω της υπόθεσης Ναβάλνι; Από όσο γνωρίζω, μια συνάντηση επρόκειτο να πραγματοποιηθεί στο Παρίσι, αλλά δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ…

Σεργκέι Λαβρόφ: Αυτή η συνάντηση έπρεπε να πραγματοποιηθεί λίγες μέρες νωρίτερα, αλλά αυτό δεν έχει σημασία. Πρώτα απ’ όλα, η Γαλλία είναι ένας από τους βασικούς διεθνείς εταίρους μας. Εδώ και καιρό θεωρούμε τις σχέσεις μας ως στρατηγική εταιρική σχέση. Αμέσως μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, ένα από τα πρώτα βήματα εξωτερικής πολιτικής του προέδρου Μακρόν ήταν να προσκαλέσει τον Ρώσο Πρόεδρο [στο Παρίσι]. Μετά τη συνάντηση που πραγματοποιήθηκε τον Μάιο του 2017 στις Βερσαλλίες, οι ηγέτες και των δύο κρατών επιβεβαίωσαν την πρόθεσή τους και την ετοιμότητά τους να εμβαθύνουν τη συνεργασία μας, συμπεριλαμβανομένης της διμερούς συνεργασίας, των διεθνών σχέσεων, των περιφερειακών και παγκόσμιων προγραμμάτων.

Μετά από αυτήν τη Σύνοδο Κορυφής των Βερσαλλιών, δημιουργήθηκε το φόρουμ διαλόγων της κοινωνίας των πολιτών, ο διάλογος Τριανόν, ο οποίος εξακολουθεί να λειτουργεί αρκετά επιτυχημένα, αν και, λόγω των περιορισμών του κορονοϊού είναι αδύνατο να συμβεί από κοντά αυτή τη στιγμή. Έκτοτε, έγιναν περισσότερες επισκέψεις του προέδρου Μακρόν στη Ρωσία, καθώς και επισκέψεις του προέδρου Πούτιν στη Γαλλία. Η πιο πρόσφατη συνάντηση, η οποία πραγματοποιήθηκε τον περασμένο Αύγουστο, ήταν η συνάντηση του προέδρου Πούτιν με τον πρόεδρο Μακρόν στο κάστρο του Μπρεγκανσόν. Ήταν μια μάλλον παραγωγική, εμπιστευτική, βαθιά συζήτηση σχετικά με την ανάγκη στρατηγικών σχέσεων, με στόχο την εξέταση των βασικών προβλημάτων του σύγχρονου κόσμου: πρώτα απ’ όλα, φυσικά, στην Ευρώπη, στον ευρωατλαντικό χώρο και στην ενίσχυση της ασφάλειας εδώ. Στη συνάντηση, οι πρόεδροι συμφώνησαν να δημιουργήσουν μηχανισμούς αλληλεπίδρασης τόσο μέσω των Υπουργείων Εξωτερικών όσο και των Υπουργείων Άμυνας. Η μορφή 2 + 2, η οποία είχε δημιουργηθεί εδώ και πολύ καιρό αλλά είχε ανασταλεί, συνεχίστηκε. Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, πραγματοποιήθηκε τακτική συνάντηση 2 + 2 στη Μόσχα. Εκτός από τα Υπουργεία, αποφασίστηκε να συζητηθούν θέματα στρατηγικής σταθερότητας μέσω των βοηθών εξωτερικής πολιτικής των προέδρων.

Με τη συγκατάθεση του προέδρου Πούτιν και του προέδρου Μακρόν, έχουν συσταθεί περισσότερες από 10 ομάδες εργασίας σε διάφορους τομείς συνεργασίας στρατηγικής σταθερότητας: έλεγχος όπλων, μη διάδοση όπλων μαζικής καταστροφής και άλλα θέματα. Οι περισσότεροι από αυτούς τους μηχανισμούς λειτουργούν και αποσκοπούν στο να διασφαλίσουν ότι οι Γάλλοι συνάδελφοί μας και εμείς θα βρούμε πρωτοβουλίες για τη σταθεροποίηση των σχέσεων στην Ευρώπη και την ομαλοποίηση της τρέχουσας κατάστασης σε μια στιγμή που οι διαχωριστικές γραμμές εμβαθύνονται και το ΝΑΤΟ δημιουργεί τη στρατιωτική του υποδομή στα εδάφη των νέων κρατών μελών του παραβιάζοντας έτσι τη θεμελιώδη πράξη Ρωσίας-ΝΑΤΟ, που υπογράφηκε τη δεκαετία του 1990 και θεωρείται η βάση της συνεργασίας μας. Υπάρχουν ορισμένες ανησυχητικές τάσεις. Ένας από αυτούς τους αποσταθεροποιητικούς παράγοντες είναι η αποχώρηση των ΗΠΑ από τη Συνθήκη για τις Πυρηνικές Δυνάμεις Ενδιάμεσης Εμβέλειας (INF) ακολουθούμενη από την επίσημα δηλωμένη πρόθεσή τους να αναπτύξουν πυραύλους μικρού και μεσαίου βεληνεκούς όχι μόνο στην Ασία, αλλά και στην Ευρώπη. Τουλάχιστον τα αντιπυραυλικά όπλα που αναπτύσσονται στη Ρουμανία και την Πολωνία μπορούν να χρησιμοποιηθούν όχι μόνο για αμυντικούς, αλλά και για επιθετικούς σκοπούς, καθώς μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την εκτόξευση πυραύλων τύπου κρουζ. Στην πραγματικότητα, αυτό απαγορεύτηκε από τη Συνθήκη INF, αλλά τώρα η συνθήκη έπαψε να και οι Αμερικάνοι είναι ελεύθεροι.

Πριν από σχεδόν ένα χρόνο, ο πρόεδρος Πούτιν κάλεσε όλους τους ηγέτες της Ευρώπης, των ΗΠΑ, του Καναδά και ορισμένων άλλων κρατών σχετικά με το γεγονός ότι οι Αμερικανοί είχαν αποσυρθεί από την INF ζητώντας να μην κλιμακώσουν τον αγώνα όπλων αλλά να κηρύξουν ένα αμοιβαίο μορατόριουμ για τα όπλα που απαγορεύονται από τη Συνθήκη INF. Κανένας από τους ηγέτες δεν ανταποκρίθηκε σε αυτό το κάλεσμα, εκτός από τον πρόεδρο Μακρόν. Και το εκτιμήσαμε αυτό. Αυτό τόνισε το πραγματικό ενδιαφέρον του Γάλλου ηγέτη να χρησιμοποιήσει οποιαδήποτε ευκαιρία για διάλογο με τη Ρωσία. Και αναγνωρίζεται όλο και πιο ανοιχτά ότι είναι αδύνατο να διασφαλιστεί η ευρωπαϊκή ασφάλεια χωρίς έναν τέτοιο διάλογο. Σχεδιάσαμε πραγματικά να πραγματοποιήσουμε τις 2 + 2 συναντήσεις, αλλά για λόγους που μπορεί κανείς να μαντέψει μόνο, έχουν αναβληθεί. Σύμφωνα με τους Γάλλους συναδέλφους μας, πρέπει να αναθεωρήσουν ελαφρώς το πρόγραμμα των συναντήσεων μας. Δεν πρόκειται να μιλήσω για τους λόγους [για αυτό], αλλά φαίνεται ότι η τρέχουσα γενική ατμόσφαιρα, ο τόνος που αυξάνει τώρα η ΕΕ σε σχέση με τη Ρωσία επηρεάζει το χρονοδιάγραμμα των επαφών μας. Ωστόσο, μόλις πρόσφατα, τα δύο κράτη είχαν διαβουλεύσεις σχετικά με ορισμένα σημαντικά θέματα: την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και τα θέματα ασφάλειας στον κυβερνοχώρο. Όλα αυτά συνάδουν με τα σχέδια που εγκρίθηκαν από τους προέδρους Πούτιν και Μακρόν.

Sputnik: Όπως σημείωσε πρόσφατα ο Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Ρωσίας στον Οργανισμό για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ), Αλεξάντερ Λουκάσεβιτς η κατάσταση του Sputnik στη Γαλλία δεν έχει πραγματικά βελτιωθεί, με τους δημοσιογράφους να μην έχουν ακόμη πρόσβαση σε συνεντεύξεις τύπου και σε άλλες εκδηλώσεις στο Ελιζέ. Ποιοι πιθανοί τρόποι επίλυσης αυτού του ζητήματος εξετάζονται; Έχει συζητηθεί αυτό με τη γαλλική πλευρά;

Σεργκέι Λαβρόφ: Φυσικά, έχουμε συζητήσει αυτό το ζήτημα. Θεωρούμε απαράδεκτο το γεγονός ότι τόσο το Sputnik όσο και δημοσιογράφοι του RT υφίστανται ανοιχτές διακρίσεις στη Γαλλία. Μιλώντας για το Sputnik το ίδιο συμβαίνει και στις χώρες της Βαλτικής. Είναι πολύ λυπηρό που από το 2017, ούτε το RT ούτε το Sputnik έχουν διαπιστευτεί στο Ελιζέ. Αυτό που είναι ακόμη πιο εκπληκτικό είναι ότι, με όλη τη δέσμευσή τους για ελευθερία, ισότητα, αδελφότητα, οι Γάλλοι συνάδελφοί μας λένε ότι δεν θα ανακαλέσουν την απόφασή τους για το RT και το Sputnik, καθώς αυτά δεν είναι «μέσα ενημέρωσης, αλλά εργαλεία προπαγάνδας».

Νομίζω ότι δεν χρειάζεται να μιλάμε για τον παραλογισμό τέτοιων χαρακτηρισμών, καθώς τόσο το RT όσο και το Sputnik είναι αρκετά δημοφιλή και κερδίζουν κοινό σε έναν αυξανόμενο αριθμό χωρών, είδα τα στατιστικά στοιχεία. Μπορώ μόνο να υποθέσω ότι αυτή είναι μια άλλη εκδήλωση του φόβου του ανταγωνισμού από εκείνους που μέχρι πρόσφατα κυριάρχησαν στην παγκόσμια αγορά πληροφόρησης. Κάνουμε αυτές τις ερωτήσεις όχι μόνο στους Γάλλους, απαιτώντας να σταματήσουν να κάνουν διακρίσεις στα ρωσικά εγγεγραμμένα μέσα. Το επιχείρημα που χρησιμοποιούν είναι ότι [Sputnik και RT] χρηματοδοτούνται από το κράτος. Ωστόσο, πολλά μέσα ενημέρωσης, τα οποία θεωρούνται φάροι δημοκρατίας, χρηματοδοτούνται από το κράτος. Τόσο το Radio Svoboda όσο και το BBC χρηματοδοτούνται από το κράτος, αλλά για κάποιο λόγο δεν υπάρχουν περιοριστικά μέτρα εναντίον τους, συμπεριλαμβανομένου του Διαδικτύου, όπου η λογοκρισία εισάγεται ανοιχτά, με το Google, το YouTube και το Facebook, σαφώς υπό την πίεση των αμερικανικών αρχών να κάνουν διακρίσεις εναντίον των ρωσικών μέσων μαζικής ενημέρωσης, αποφασίζουν αν θα δημοσιεύσουν υλικό [του Sputnik και του RT] ή όχι.

Όπως είπα, θέτουμε αυτά τα ζητήματα όχι μόνο διμερώς. Θέτουμε αυτά τα ζητήματα στον ΟΑΣΕ, όπου υπάρχει ειδικός εκπρόσωπος για την ελευθερία των μέσων ενημέρωσης. Τα θέτουμε στην UNESCO η οποία υποτίθεται ότι υποστηρίζει την ελεύθερη δημοσιογραφία και την ελευθερία του λόγου. Θέτουμε αυτά τα ζητήματα στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Περιέργως, στη δεκαετία του 1980-90, κατά τη διάρκεια των διεργασιών της περεστρόικα και ενός νέου σχηματισμού πολιτικής πραγματικότητας, όταν η Ρωσία ανοιγόταν στον κόσμο, οι δυτικοί μας εταίροι προωθούσαν ενεργά λύσεις για δωρεάν πρόσβαση σε οποιαδήποτε πληροφορία, τόσο με βάση εσωτερικές πηγές όσο και από το εξωτερικό. Αυτό προοριζόταν σαφώς να ενισχύσει την τάση της σοβιετικής κοινωνίας να ανοίξει στον έξω κόσμο. Τώρα, όταν θυμόμαστε αυτές τις αποφάσεις και απαιτούμε να γίνει σεβαστή η πρόσβαση στις πληροφορίες, συμπεριλαμβανομένης της Γαλλίας σχετικά με το Sputnik και το RT οι δυτικοί μας εταίροι διστάζουν ακόμη και να επιβεβαιώσουν εκ νέου τις αποφάσεις που ελήφθησαν με πρωτοβουλία τους πριν από 30 χρόνια. Δυστυχώς, τα διπλά πρότυπα και η υποκρισία είναι οι λέξεις που χαρακτηρίζουν τη θέση τους. Θα υπάρξει άλλη υπουργική σύνοδος κορυφής του ΟΑΣΕ τον Δεκέμβριο του τρέχοντος έτους. Αυτά τα θέματα θα παραμείνουν στην ημερήσια διάταξη και οι δυτικοί συνάδελφοί μας θα πρέπει να απαντήσουν σε πολλές ερωτήσεις.

Sputnik: Μιλώντας για την αφρικανική ατζέντα, στη Σύνοδο Κορυφής του Σότσι, έχουν υπογραφεί περισσότερες από 90 συμβάσεις συνεργασίας με αφρικανικά κράτη. Με ποιο ρυθμό επιστρέφει η Ρωσία στην εφαρμογή των υπογεγραμμένων συμφωνιών μετά την πανδημία; Ποια από αυτά τα έργα και σε ποια αφρικανικά κράτη έχουν ύψιστη προτεραιότητα;

Σεργκέι Λαβρόφ: Δεν κάναμε κανένα διάλειμμα μετά τη Σύνοδο Κορυφής του Σότσι τον Οκτώβριο του περασμένου έτους, η οποία ήταν μια προφανής επιτυχία της εξωτερικής μας πολιτικής σύμφωνα με τους Αφρικανούς καλεσμένους μας. Η πανδημία έχει επηρεάσει τις μορφές επικοινωνίας, αλλά τώρα δουλεύουμε εξ αποστάσεως, κάτι που είναι επίσης δυνατό στην εξωτερική πολιτική και τη διπλωματία.

Ο πρόεδρος Πούτιν είχε πολλές τηλεφωνικές συνομιλίες με Αφρικανούς ηγέτες, τους προέδρους της Νότιας Αφρικής, του Κονγκό και της Αιθιοποίας. Πραγματοποιήθηκαν επίσης τηλεδιασκέψεις μεταξύ των Υπουργών Εξωτερικών της Ρωσίας και της τρόικας της Αφρικανικής Ένωσης (Νότια Αφρική, Αίγυπτος και Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό). Το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών δημιούργησε ειδική γραμματεία Ρωσίας-Αφρικής. Η απόφαση για τη δημιουργία ενός τέτοιου φόρουμ ελήφθη στο Σότσι. Η γραμματεία είναι ήδη πλήρως στελεχωμένη. Χθες (16 Σεπτεμβρίου), πραγματοποιήθηκε συνάντηση με τον επικεφαλής μιας από τις αφρικανικές υποπεριφερειακές οργανώσεις, την Διακυβερνητική Αρχή για την Ανάπτυξη (IGAD) με επικεφαλής τον πρώην Υπουργό Εξωτερικών της Αιθιοπίας, όπου συζητήθηκαν συγκεκριμένα σχέδια συνεργασίας Ρωσίας και ΙGAD. Έχουμε τέτοια σχέδια τόσο με την Κοινότητα Ανάπτυξης της Νότιας Αφρικής όσο και με την Οικονομική Κοινότητα των κρατών της Δυτικής Αφρικής, με όλους τους υποπεριφερειακούς οργανισμούς, καθώς και με την Αφρικανική Ένωση, η οποία είναι μια παναφρικανική δομή.

Αυτά τα σχέδια καλύπτουν διαβουλεύσεις για ζητήματα, σχετικά με την αφρικανική ήπειρο: διευθέτηση συγκρούσεων, διοργάνωση κοινών πολιτιστικών και εκπαιδευτικών εκδηλώσεων, ανάπτυξη οικονομικής συνεργασίας, ανάπτυξη συνεργασίας και στήριξης μέσω των Υπουργείων Εξωτερικών, καθώς και ανάπτυξη ρωσικών εταιρειών και των δραστηριοτήτων των εταίρων τους στην Αφρική. Έχουμε πολλά σχέδια, και αυτό εκτιμάται ιδιαίτερα από τους Αφρικανούς συναδέλφους μας. Παρεμπιπτόντως, μιλώντας για την πανδημία, δεκάδες αφρικανικές χώρες έχουν λάβει τη βοήθειά μας με τη μορφή συστημάτων δοκιμών, εξοπλισμού ατομικής προστασίας και φαρμάκων, και αυτή η συνεργασία συνεχίζεται. Τα αφρικανικά κράτη, μαζί με τις χώρες της Ασίας και της Λατινικής Αμερικής, ενδιαφέρονται να ξεκινήσουν την παραγωγή του ρωσικού εμβολίου, Sputnik V στην επικράτειά τους. Οι αρμόδιες αρχές μας σε αυτά τα ζητήματα εξετάζουν τώρα πιθανούς υποψήφιους για να ξεκινήσουν μια τέτοια παραγωγή, καθώς είναι σαφές ότι θα χρειαστούν μεγάλες ποσότητες εμβολίων.

Sputnik: Συζητήσαμε την κατάσταση στις ΗΠΑ, καθώς και την κατάσταση στην Ευρώπη, ας μιλήσουμε τώρα για τον Αραβικό Κόσμο. Πώς θα αξιολογούσατε τη δράση του Καίσαρα των ΗΠΑ, η οποία πλήττει όχι μόνο τη Συρία, αλλά και τους συνεργάτες της Δαμασκού; Ποια νέα μέτρα μπορούν να ληφθούν για τη βελτίωση της ανθρωπιστικής κατάστασης στη χώρα λόγω των δύσκολων οικονομικών συνθηκών;

Σεργκέι Λαβρόφ: Αυτό το σχέδιο προβλέπει κυρώσεις, τις οποίες θα ήθελαν να δουν ως ασφυκτικό εργαλείο κατά της συριακής ηγεσίας. Στην πραγματικότητα, όπως και τα προηγούμενα πακέτα κυρώσεων -υπήρχαν αρκετά από αυτά τόσο από τις ΗΠΑ, την ΕΕ όσο και από πολλούς άλλους συμμάχους της Ουάσιγκτον- αυτές οι κυρώσεις έπληξαν, πρωτίστως, τους απλούς ανθρώπους, τους πολίτες της Συρίας.

Στη Νέα Υόρκη, το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών συζήτησε την ανθρωπιστική κατάσταση της Συρίας και οι Δυτικοί συνάδελφοί μας αποδεικνύουν πολύ έντονα και δραματικά την αθωότητά τους, λέγοντας ότι οι κυρώσεις αποσκοπούσαν αποκλειστικά στον περιορισμό των ενεργειών και των δυνατοτήτων των υπαλλήλων και των εκπροσώπων του καθεστώτος, όπως είπαν, ενώ οι απλοί πολίτες δεν επηρεάστηκαν, επειδή οι αποφάσεις κυρώσεων προέβλεπαν ανθρωπιστικές εξαιρέσεις για φάρμακα, τρόφιμα και άλλα βασικά είδη. Αυτό δεν είναι αλήθεια, διότι δεν έχουν παραδοθεί στη Συρία τέτοια προϊόντα από τις χώρες που ανακοίνωσαν ορισμένες φερόμενες εξαιρέσεις κυρώσεων, εκτός από μερικές πολύ μικρές παρτίδες προϊόντων. Η Συρία συναλλάσσεται με τη Ρωσία, το Ιράν, την Κίνα, ορισμένα αραβικά κράτη. Όμως ο αριθμός των χωρών που κατανοούν την ανάγκη να ξεπεραστεί η τρέχουσα κατάσταση και να αποκατασταθούν οι σχέσεις με τη Συρία αυξάνεται. Όλο και περισσότερες χώρες, συμπεριλαμβανομένων των κρατών του Κόλπου, αποφασίζουν να ανοίξουν ξανά τις πρεσβείες τους στη Συρία. Όλο και περισσότερες χώρες συνειδητοποιούν ότι η συνέχιση αυτών των ασφυκτικών κυρώσεων είναι εντελώς απαράδεκτη από την άποψη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Αυτές οι κυρώσεις ανακοινώθηκαν μονομερώς, είναι παράνομες.

Τις προάλλες, ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες, ανανέωσε την έκκλησή του, την οποία έκανε πριν από έξι μήνες, στα κράτη που είχαν ανακοινώσει μονομερείς κυρώσεις εναντίον μιας αναπτυσσόμενης χώρας για αναστολή αυτών των κυρώσεων τουλάχιστον κατά τη διάρκεια της καταπολέμησης της πανδημίας. Η Δύση φαίνεται να αγνοεί αυτές τις εκκλήσεις, αν και η συντριπτική πλειοψηφία των κρατών μελών του ΟΗΕ τις έχει υποστηρίξει. Θα επιδιώξουμε περαιτέρω καταδίκη μιας τέτοιας πρακτικής. Ο ΟΗΕ εκδίδει ειδικά ψηφίσματα που κηρύσσουν τις μονομερείς κυρώσεις παράνομες, λέγοντας ότι πρέπει να γίνονται σεβαστές μόνο οι κυρώσεις που επιβάλλονται μέσω του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, αυτό είναι το μόνο νομικό εργαλείο που βασίζεται στο διεθνές δίκαιο.

Μιλώντας για το θέμα της Συρίας, συνεργαζόμαστε ενεργά με τους Τούρκους και τους Ιρανούς εταίρους μας με τη διαδικασία Αστάνα. Μαζί με τον Ρώσο αναπληρωτή πρωθυπουργό Γιούρι Μπορίσοφ, επισκεφθήκαμε πρόσφατα τη Δαμασκό, όπου ο Πρόεδρος Άσαντ και οι υπουργοί του επιβεβαίωσαν τη δέσμευσή τους να εφαρμόσουν τις συμφωνίες που επιτεύχθηκαν μεταξύ της κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης στις συνεδριάσεις της Τρόικα της Αστάνα. Η Συνταγματική Επιτροπή της Γενεύης επανέλαβε το έργο της, πραγματοποιήθηκε η συνεδρίαση της Συντακτικής Επιτροπής. Οι πλευρές συμφωνούν σε προσεγγίσεις για το μέλλον της Συρίας, οι οποίες θα επιτρέψουν την επεξεργασία συνταγματικών μεταρρυθμίσεων.

Επί τόπου, ο αριθμός των περιοχών που ελέγχονται από τους τρομοκράτες μειώνεται σταδιακά. Πρώτα απ ‘όλα, πρόκειται για τη ζώνη αποκλιμάκωσης του Ιντλίμπ. Οι ρωσικές-τουρκικές συμφωνίες εφαρμόζονται σταδιακά, συμπεριλαμβανομένης της ανάγκης διαφοροποίησης των αντιπολιτευόμενων που είναι ανοιχτοί σε διάλογο με την κυβέρνηση από τους τρομοκράτες που αναγνωρίζονται ως τέτοιοι από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ. Αυτό συμβαίνει όσο γρήγορα θα θέλαμε. Οι Τούρκοι συνάδελφοί μας έχουν δεσμευτεί σε αυτές τις συμφωνίες και συνεργαζόμαστε ενεργά.

Η κατάσταση στον Ανατολικό Ευφράτη είναι αρκετά ανησυχητική, όπου τα παράνομα αναπτυσσόμενα αμερικανικά στρατεύματα ενθαρρύνουν τις τάσεις αυτονομισμού των Κούρδων, κυριολεκτικά στρέφουν τους Κούρδους εναντίον της κυβέρνησης και περιορίζουν την φυσική τους επιθυμία να ξεκινήσουν διάλογο με την κυβέρνηση. Φυσικά, αυτό προκαλεί ανησυχίες τόσο όσον αφορά την εδαφική ακεραιότητα της Συρίας όσο και την εκρηκτική ατμόσφαιρα που δημιουργούν οι αμερικανικές δράσεις γύρω από το κουρδικό ζήτημα. Όπως γνωρίζετε, αυτό το ζήτημα αφορά όχι μόνο τη Συρία, αλλά και το Ιράκ, το Ιράν, την Τουρκία. Είναι ένα επικίνδυνο παιχνίδι σε αυτήν την περιοχή. Οι Αμερικανοί συνήθως κάνουν τέτοιες ενέργειες για να δημιουργήσουν χάος που ελπίζουν ότι θα είναι διαχειρίσιμο. Είναι πολύ μακριά από το χάος, οπότε δεν νοιάζονται. Ωστόσο, οι συνέπειες μπορεί να είναι καταστροφικές για την περιοχή εάν προωθούν αυτές τις αποσχιστικές τάσεις. Πρόσφατα, ανακοινώθηκαν ορισμένες αποφάσεις αυτής της παράνομης αμερικανικής ομάδας στην ανατολική Συρία, η οποία υπέγραψε συμφωνία με Κούρδους ηγέτες, επιτρέποντας στην Αμερικανική Εταιρεία Πετρελαίου να παράγει υδρογονάνθρακες στο έδαφος ενός κυρίαρχου συριακού κράτους, το οποίο αποτελεί κατάφωρη παραβίαση όλων των πιθανών αρχών του διεθνούς δικαίου. Υπάρχουν πολλά προβλήματα στην Αραβική Δημοκρατία της Συρίας.

Sputnik: Δεν μπορώ να μην αναφερθώ στη συνεργασία με τα κράτη του Περσικού Κόλπου. Ποιες είναι οι προοπτικές της συνεργασίας της Ρωσίας με τα κράτη του Περσικού Κόλπου; Υπάρχουν χώρες που αποτελούν προτεραιότητα για τη Ρωσία στην περιοχή; Έχει η Ρωσία τον ρόλο μεσολαβητή στην επίλυση της κρίσης του Κατάρ που διαρκεί εδώ και τέσσερα χρόνια;

Σεργκέι Λαβρόφ: Όσον αφορά τον Περσικό Κόλπο, θα έλεγα ότι είμαστε η πρώτη από τις χώρες που έχουν σχέσεις με τα κράτη της περιοχής, η οποία πρότεινε την εφαρμογή ενός σχεδίου για μακροπρόθεσμη, σταθερή και γειτονική ανάπτυξη αυτής της ζώνης. Ακόμα και τη δεκαετία του 1990, η ρωσική πλευρά είχε πρόταση για τη διατήρηση της ασφάλειας και της συνεργασίας στη ζώνη του Περσικού Κόλπου. Έκτοτε, η πρόταση αυτή έχει ανανεωθεί αρκετές φορές. Η νέα της «έκδοση» παρουσιάστηκε πέρυσι, και τον περασμένο Σεπτέμβριο πραγματοποιήσαμε ακόμη μια συζήτηση με τη συμμετοχή εμπειρογνωμόνων πάνω σε αυτή την ιδέα. Συμμετείχαν επιστήμονες και η κοινότητα των εμπειρογνωμόνων των κρατών της Ρωσίας και του Περσικού Κόλπου, των αραβικών κρατών και του Ιράν.

Η πρόταση συστήνει ουσιαστικά την αξιοποίηση της εμπειρίας των διαβουλεύσεων για την ασφάλεια και τη συνεργασία στην Ευρώπη από όταν, κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, παρά τις πολύπλοκες σχέσεις μεταξύ της ΕΣΣΔ, του Συμφώνου της Βαρσοβίας και του ΝΑΤΟ, η κατανόηση της ανάγκης για συνύπαρξη εκείνη την εποχή οδήγησε όλες τις χώρες της ευρωατλαντικής περιοχής – που περιλαμβάνει την Ευρώπη, τον Καναδά και τις ΗΠΑ – να συναντηθούν και να αναπτύξουν κανόνες συμπεριφοράς που βασίζονται στην εμπιστοσύνη. Διατύπωσαν ειδικά μέτρα εμπιστοσύνης και διαφάνειας. Προτείναμε λοιπόν να χρησιμοποιήσουμε τις ίδιες αρχές ως βάση για συνεργασία για την ασφάλεια στον Περσικό Κόλπο. Παρουσιάσαμε την πρόταση στο Συμβούλιο Συνεργασίας για τα Αραβικά Κράτη του Κόλπου και στους Ιρανούς συναδέλφους μας και ορισμένα κράτη μέλη του Συμβουλίου εξέφρασαν την προθυμία τους να το συζητήσουν. Ορισμένα μέλη αυτού του Οργανισμού προχώρησαν επίσης να αφιερώσουν επιπλέον χρόνο για να επανεξετάσουν την ιδέα. Συνεχίζουμε να διεξάγουμε διάλογο και οι συζητήσεις που πραγματοποιήθηκαν σε επίπεδο επιστημονικής κοινότητας προφανώς βοηθούν στην προώθηση αυτών των πρωτοβουλιών.

Το πρόβλημα είναι ότι πρόσφατα, όπως γνωρίζετε, οι αμερικανικές αρχές δαιμονοποιούν το Ιράν, το οποίο χαρακτηρίστηκε ως το κύριο πρόβλημα στην εν λόγω περιοχή, καθώς και άλλων περιοχών στον κόσμο όπου το Ιράν κατηγορείται για ανάμιξη σε εσωτερικές υποθέσεις, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Οι ΗΠΑ ουσιαστικά επιδιώκουν να θέσουν ολόκληρο τον διάλογο για τα προβλήματα της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής σε έναν αντι-ιρανικό δρόμο.

Πρώτα απ ‘όλα, αυτό είναι μάταιο, καθώς είναι δυνατή μια αξιόπιστη και βιώσιμη επίλυση των προβλημάτων μόνο μέσω συμφωνιών ανάμεσα σε όλα τα εμπλεκόμενα μέρη. Ολόκληρη η τρέχουσα λογική της πολιτικής των ΗΠΑ έχει ως στόχο να κάνει το Ιράν το επίκεντρο όλων των προσπαθειών περιορισμού και τιμωρίας, με την αλλαγή του καθεστώτος να παρουσιάζεται ως το μόνο πράγμα που θα αφήσει ολόκληρη την περιοχή να αναπνεύσει ελεύθερα.

Αυτό είναι αδιέξοδο. Οι κυρώσεις που χρησιμοποιούνται σε μια προσπάθεια στραγγαλισμού του Ιράν δεν λειτούργησαν πριν και δεν θα λειτουργήσουν τώρα. Το Ιράν έχει εκφράσει την ετοιμότητά του για διάλογο σε πολλές περιπτώσεις, και αυτή η ετοιμότητα παραμένει – η ετοιμότητα για διάλογο που δεν μπορεί να βασίζεται σε τελεσίγραφα που ανά καιρούς θέτει η πλευρά των ΗΠΑ. Θα βοηθήσουμε να ξεκινήσουμε έναν τέτοιο διάλογο. Μαζί με τα ευρωπαϊκά κράτη και την Κίνα, υποστηρίζουμε το Κοινό Ολοκληρωμένο Σχέδιο Δράσης (ΚΟΣΔ). για την επίλυση του ιρανικού πυρηνικού ζητήματος, το οποίο εγκρίθηκε από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ το 2015 και το οποίο καταστρέφεται τώρα από τις ΗΠΑ που επικεντρώνονται στην προσπάθειά τους να δαιμονοποιήσουν το Ιράν. Οι συζητήσεις στο Συμβούλιο Ασφαλείας συνεχίζονται, με τα 13 στα 15 μέλη του να αντιτίθενται στις απόπειρες να καταστρέψουν Σχέδιο Δράσης και να κατηγορήσουν το Ιράν για ό, τι συμβαίνει.

Αναφέρατε διαφωνίες μεταξύ των μελών του Συμβουλίου Συνεργασίας για τα Αραβικά Κράτη του Κόλπου, όταν πριν από λίγο καιρό, ορισμένα μέλη αυτής της οργάνωσης και οι συνάδελφοί μας από την Αίγυπτο εμπλέκονται σε σύγκρουση με το Κατάρ. Είμαστε έτοιμοι να προσφέρουμε τις υπηρεσίες μας ως μεσάζοντες σε οποιαδήποτε διένεξη, αρκεί να τους ζητήσουν όλα τα εμπλεκόμενα μέρη. μέχρι στιγμής, δεν έχουμε λάβει τέτοια αιτήματα.

Διατηρούμε καλές σχέσεις με όλες τις χώρες, συμπεριλαμβανομένων όλων των μελών του Συμβουλίου Συνεργασίας για τα Αραβικά Κράτη του Κόλπου. Γνωρίζω ότι η κυβέρνηση των ΗΠΑ προσπαθεί να βοηθήσει στη συμφιλίωση των ανταγωνιστών και επιδιώκει να πείσει τη Σαουδική Αραβία και τους πλησιέστερους συμμάχους της να κάνουν ειρήνη με το Κατάρ. Ευχόμαστε επιτυχία σε όλες τις προσπάθειες που στοχεύουν στην ένωση των χωρών, και όχι σε εκείνες που στοχεύουν στη διαμόρφωση διαχωριστικών γραμμών. Είμαστε έτοιμοι να παράσχουμε βοήθεια εάν, επαναλαμβάνω, το ζητήσουμε και αν όλα τα εμπλεκόμενα μέρη θα ενδιαφέρονται για αυτό.

Sputnik: Η ρωσική πρεσβεία στη Λιβύη ξεκίνησε ξανά τη λειτουργία της. Πιστεύετε ότι μπορεί να γίνει μια πλατφόρμα διαλόγου μεταξύ του Εθνικού Στρατού της Λιβύης και της κυβέρνησης Εθνικής Συμφωνίας;

Σεργκέι Λαβρόφ: Η ρωσική πρεσβεία λειτουργεί ακόμη από την Τυνησία. Ελπίζω να επιστρέψει στην Τρίπολη μόλις εξασφαλιστεί κάποια βασική ασφάλεια. Πολλές πρεσβείες λειτουργούν εκεί, αλλά η ασφάλεια είναι ελάχιστη. Έτσι αποφασίστηκε ότι οι Ρώσοι διπλωμάτες θα εργάζονταν από την Τρίπολη. Όσον αφορά τη ρωσική διαμεσολάβηση μεταξύ του Εθνικού Στρατού της Λιβύης και της κυβέρνησης Εθνικής Συμφωνίας ως τους βασικούς πρωταγωνιστές της Λιβύης, η πρεσβεία διατηρεί, φυσικά, επαφές με όλα τα κόμματα της Λιβύης. Όμως το θέμα είναι πολύ ευρύτερο εδώ, έτσι η Μόσχα συμμετέχει επίσης ενεργά στην οικοδόμηση γεφυρών μεταξύ των αντιμαχόμενων μερών. Το ρωσικό Υπουργείο Εξωτερικών, καθώς και το Υπουργείο Άμυνας, προσπαθούν να προωθήσουν πρακτικά βήματα για να συμφωνήσουν σε μια συμβιβαστική λύση που θα βοηθήσει στην επίλυση της κρίσης της Λιβύης, η οποία δεν είναι εύκολη.

Επιτρέψτε μου να σας υπενθυμίσω ότι όλα τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Λιβύη ξεκινούν από το 2011, όταν το ΝΑΤΟ, σε κατάφωρη παραβίαση των αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, πραγματοποίησε άμεση στρατιωτική επίθεση στη Λιβύη για να ανατρέψει το καθεστώς του Μουαμάρ Καντάφι. Ο Καντάφι δολοφονήθηκε βάναυσα με τις επιδοκιμασίες της τότε υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ Χίλαρι Κλίντον. Είχε μεταδοθεί ζωντανά με κάποια επίπεδα υπερηφάνειας. Αυτό ήταν φρικτό. Έκτοτε, εμείς, οι γείτονες της Λιβύης, εκείνοι που θέλουμε να αποκαταστήσουμε τη Λιβύη ως κράτος που καταστράφηκε από το ΝΑΤΟ, προσπαθούμε να καθιερώσουμε κάποια διεθνή διαδικασία. Υπήρξαν πολλές προσπάθειες: συνέδρια στο Παρίσι, το Παλέρμο και το Αμπού Ντάμπι, η συμφωνία Skhirat του 2015. Για μεγάλο χρονικό διάστημα, οι περισσότεροι εξωτερικοί παράγοντες προσπάθησαν να αλληλεπιδράσουν με την πολιτική δύναμη, στην οποία φαινόταν να βασίζονται. Αντιταχθήκαμε σε μια τέτοια προσέγγιση από την αρχή. Λαμβάνοντας υπόψη τις υπάρχουσες επαφές και τους ιστορικούς μας δεσμούς, ξεκινήσαμε να συνεργαζόμαστε με όλες τις πολιτικές δυνάμεις της Λιβύης, είτε πρόκειται για την Τρίπολη, όπου βρίσκονται το Προεδρικό Συμβούλιο και την κυβέρνηση της Εθνικής Συμφωνίας, είτε πρόκειται για το Τομπρούκ, όπου βρίσκεται η Βουλή των Αντιπροσώπων. Οι ηγέτες διαφόρων ομάδων επισκέφτηκαν τη Ρωσία.

Καταβάλαμε επίσης προσπάθειες για να οργανώσουμε προσωπικές συναντήσεις μεταξύ του Διοικητή του Εθνικού Στρατού της Λιβύης, Χαφτάρ, και του Αρχηγού της Κυβέρνησης της Εθνικής Συμφωνίας Σάρατζ. Επισκέφθηκαν τη Μόσχα νωρίτερα αυτό το έτος, πριν από τη Διάσκεψη του Βερολίνου. Αυτό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στις προσπάθειες που καταβάλαμε μαζί με τους Τούρκους, Αιγύπτιους και Άραβες συναδέλφους μας, συναδέλφους με τους οποίους καταφέραμε να συντάξουμε τις προτάσεις που εξασφάλισαν την επιτυχία της Διάσκεψης του Βερολίνου, την οποία οι Γερμανοί συνάδελφοί μας προετοιμάζονταν για αρκετούς μήνες. Η Διάσκεψη του Βερολίνου υιοθέτησε μια σημαντική δήλωση, η οποία στη συνέχεια εγκρίθηκε από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ. Δυστυχώς, σε αυτό το στάδιο λίγη προσοχή δόθηκε στο να διασφαλιστεί ότι οι ιδέες που αναπτύχθηκαν από τη διεθνή κοινότητα εγκρίθηκαν από τα κόμματα της Λιβύης. Μερικοί από τους εταίρους μας πίστευαν ότι από τη στιγμή που η διεθνής κοινότητα, εκπροσωπούμενη από το Συμβούλιο Ασφαλείας και τη Διάσκεψη του Βερολίνου, έλαβε ορισμένες αποφάσεις, το μόνο που πρέπει να κάνουμε είναι να πείσουμε τους πρωταγωνιστές της Λιβύης να συμφωνήσουν. Σήμερα, η πρακτική δείχνει ότι είχαμε δίκιο όταν προειδοποιήσαμε ενάντια σε μια τέτοια προσέγγιση, καθώς όλα έχουν καταλήξει στο γεγονός ότι τα κόμματα της Λιβύης απέτυχαν να εκπονήσουν πλήρως τις συμφωνίες που εγκρίθηκαν στο Βερολίνο.

Το Βερολίνο έχει δημιουργήσει ένα αρκετά ισχυρό θεμέλιο, αλλά οι λεπτομέρειες πρέπει να οριστικοποιηθούν σήμερα. Όμως παρατηρούμε και αρκετές θετικές εξελίξεις: τόσο ο αρχηγός του Κοινοβουλίου του Τομπρούκ, ο κ. Σάλεχ, όσο και ο επικεφαλής της κυβέρνησης εθνικής συμφωνίας, κ. Σάρατζ, μίλησαν για εκεχειρία και σταθερή ανακωχή, καθώς και για να επαναληφθεί η μορφή 5 + 5 για την επίλυση στρατιωτικών ζητημάτων και τη συνέχιση των διαπραγματεύσεων για οικονομικά θέματα, κυρίως για την ανάγκη δίκαιης λύσης στο ζήτημα της χρήσης των φυσικών πόρων της Λιβύης. Ο κ. Σάλεχ ανακοίνωσε μια πολύ σημαντική πρωτοβουλία σχετικά με την ανάγκη να ληφθούν υπόψη τα συμφέροντα όχι μόνο της Τριπολίτιδας και της Κυρήνης, αλλά και της Φεζάν, του νότιου τμήματος της Λιβύης, που συχνά δεν αναφερόταν σε προηγούμενες συζητήσεις.

Επομένως, υπάρχουν ήδη ιδέες στο τραπέζι που έχουν ήδη δοκιμαστεί και σε επικοινωνία μεταξύ των πλευρών. Η συνάντηση στο Μαρόκο μεταξύ των πρωταγωνιστών της Λιβύης έπαιξε βασικό ρόλο. τώρα, μαζί με τους συναδέλφους μας, εξακολουθούμε να συμβάλλουμε σε αυτές τις κοινές προσπάθειες. Τις προάλλες, πραγματοποιήθηκαν διαβουλεύσεις με τους Τούρκους συναδέλφους μας στην Άγκυρα. Εργαζόμαστε ακόμα, επικοινωνώντας με την Αίγυπτο και το Μαρόκο. Είχα μια τηλεφωνική συνομιλία με τους Μαροκινούς και Αιγύπτιους ομολόγους μου. Μίλησα επίσης με τον Ιταλό Υπουργό Εξωτερικών, ο οποίος, για προφανείς λόγους, ενδιαφέρεται επίσης να προωθήσει τη διευθέτηση στο Λιβυκό. Νομίζω ότι έχει προκύψει ένα πολύ ελπιδοφόρο αποτέλεσμα και θα προσπαθήσουμε να υποστηρίξουμε ενεργά αυτήν τη διαδικασία και να συμβάλουμε στη διευθέτηση του Λιβυκού ζητήματος. Θεωρούμε πολύ σημαντικό τον διορισμό Ειδικού Εκπροσώπου και Επικεφαλής της Αποστολής Υποστήριξης των Ηνωμένων Εθνών.

 

sputniknews.gr

Νίκος Σίμος

Ρήξη - ανατροπή σε ότι μας κρατάει πίσω και μας χαρακτηρίζει σταθερό απότοκο της Οθωμανικής δουλείας
Νίκος Σίμος
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ