30 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ …ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΜΙΑΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑΣ – ΝΙΚΟΣ ΤΕΜΠΟΝΕΡΑΣ

0
176
  1. Κυβέρνηση Μητσοτάκη. Ο νεοφιλελευθερισμός ανοίγει τα φτερά του. Είχαν προηγηθεί η συγκυβέρνηση δεξιάς κι αριστεράς με την κυβέρνηση Τζανετάκη και η οικουμενική κυβέρνηση δεξιάς, αριστεράς και ΠΑΣΟΚ. Περίεργες συμμαχίες, περίεργο ανακάτεμα και σύμπλευση διαφορετικών υποτίθεται πολιτικών δυνάμεων στο όνομα της κάθαρσης. Ειδικά δικαστήρια, σκάνδαλο Κοσκωτά, εχθροί του έθνους και του λαού ο Παπανδρέου, ο Τσοβόλας και λοιποί. Και η «κάθαρση» έγινε πραγματικότητα.

Πλήρης ενσωμάτωση της αριστεράς στην αστική νομιμότητα, μετάλλαξη του ΠΑΣΟΚ σε νεοφιλελεύθερο κόμμα, που σφραγίστηκε μετά από λίγα χρόνια με την εκλογή Σημίτη, και επιτέλους μια κυβέρνηση ενός κράματος ακροδεξιάς και σκληρού νεοφιλελευθερισμού.

Μια κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας με τον πατέρα Μητσοτάκη που με την αποβιομηχάνιση της χώρας, τις ιδιωτικοποιήσεις, την προσπάθεια για ιδιωτικά πανεπιστήμια, με το ιδεολόγημα του τέλους της ιστορίας, την προσπάθεια να καταργήσει την ταξική πάλη έβαλε γερές βάσεις στην εδραίωση του νεοφιλελευθερισμού στην οικονομία και στην κοινωνία σαν στάση ζωής που οδήγησε τη χώρα μετά από τρεις δεκαετίες να γίνει χώρος αποικίας χρέους.

Αυτή η κυβέρνηση του νεοφιλελευθερισμού και του δόγματος πατρίς, θρησκεία, οικογένεια δεν μπορούσε και δεν είχε να δώσει κανένα όραμα στη νέα γενιά πέρα από μία μικρή μειοψηφία μελλοντικών golden boys. Έχει στο DNA της έναν απέραντο φόβο απέναντι στη νέα γενιά. Από κει λοιπόν έπρεπε να ξεκινήσει. Να καθυποτάξει τη νεολαία με εργαλείο τα σχολεία. Τη βρώμικη δουλειά την ανέλαβε ο Κοντογιαννόπουλος (μετά από χρόνια στέλεχος του μεταλλαγμένου  ΠΑΣΟΚ). Σχολεία, φυτώρια των ιδανικών του έθνους πατρίς, θρησκεία, οικογένεια, ομοιόμορφες στολές με προοπτική τα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Κι αποδείχτηκε ότι το DNA της δεξιάς είχε απόλυτο δίκαιο να φοβάται τη νεολαία.

Ξεσηκωμός, διαδηλώσεις, καταλήψεις, η νεολαία αντιδρά. Όλες οι προσπάθειες να χτυπήσουν πολιτικά και ιδεολογικά τις καταλήψεις πέφτουν στο κενό. Ο αγώνας γενικεύεται, οι καταλήψεις που πολλαπλασιάζονται σαν μανιτάρια δεν έχουν καμιά πολιτική στήριξη και κάλυψη από κανένα κόμμα της αντιπολίτευσης, ούτε καν της αριστεράς. Αξίζει να θυμηθούμε τη δήλωση του Φαράκου στις 12 – 12 -1990 μετά από συνάντηση με τον Μητσοτάκη ότι τα σχολεία πρέπει να ανοίξουν. Οι μαθητές αποκτούν τεράστια εμπειρία με πρωτόγνωρες μορφές πάλης. Ο πολιτικός χρόνος για το κίνημα συμπυκνώνεται, ξεπηδούν μορφές αυτοοργάνωσης και συντονισμού πρωτόγνωρες. Η δυναμική των μαζικότατων καταλήψεων συμπαρασύρουν και τους καθηγητές και τα συνδικαλιστικά τους όργανα. Επιτροπές συμπαράστασης και περιφρούρησης των σχολείων δημιουργούνται σχεδόν σε κάθε συνοικία.

Η κυβέρνηση αιφνιδιάζεται, η μόνη της ελπίδα οι διακοπές των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς. Δυνατή, όμως , ακούστηκε η απάντηση του πρωτόγνωρου κινήματος: Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά στα κατειλημμένα σχολειά μας. Οι καταλήψεις δυναμώνουν ακόμα περισσότερο, τα αδιέξοδα και ο φόβος της κυβέρνησης στα ύψη. Και τότε παίρνεται η απόφαση. Μια απόφαση κι αυτή γραμμένη στο DNA της δεξιάς από την εποχή του δοσιλογισμού: «Οι καταλήψεις είναι παράνομες και οι ανακαταλήψεις νόμιμες». Τα θηρία του φασισμού βγήκαν στους δρόμους. Τα τάγματα εφόδου της ΟΝΝΕΔ πήραν τα ρόπαλα και τα μαχαίρια για να επιβάλλουν τη «νομιμότητα» και βαφτίσανε τις φασιστικές ορδές αγανακτισμένους πολίτες. Το κίνημα συσπειρώνεται, μαζικές περιφρουρήσεις στα σχολεία από μαθητές, γονείς, καθηγητές και επιτροπές πολιτών. Οι πρώτες προσπάθειες μέχρι και τις 8 Γενάρη πέφτουν στο κενό. Το βράδυ της ίδιας μέρας η είδηση εξαπλώνεται σε όλη τη χώρα. Στην Πάτρα σκοτώσανε καθηγητή. Ποιοι; Ομάδα της ΟΝΝΕΔ  με επικεφαλής το δημοτικό σύμβουλο Γιάννη  Καλαμπόκα. Ποιον; Τον Νίκο Τεμπονέρα, μέλος και στέλεχος του Εργατικού Αντιμπεριαλιστικού Μετώπου. Όχι δεν είναι δυνατόν. Νεκρός ο Νίκος; Ο δικός μας Νίκος;

Η είδηση άναψε το φυτίλι σε όλη την Ελλάδα. Ολονύχτιες συγκρούσεις με την αστυνομία. Πάνδημη κηδεία του Νίκου στην Πάτρα. Συγκεντρώσεις με πάνω από 100.000 άτομα στην Αθήνα. Τα θηρία αρχίζουν και λουφάζουν μα πριν μπουν ξανά στη μαύρη τρύπα τους χτυπούν αλύπητα. Κράτος και παρακράτος γίνονται ένα. Στη μεγαλειώδη συγκέντρωση της Αθήνας δώσαμε όρκο στον Νίκο ότι δε θα ησυχάσουμε μέχρι να πάρουν τα όνειρά μας εκδίκηση. Τα συνθήματα «Ο Τεμπονέρας ζει» και «Κάτω η κυβέρνηση των δολοφόνων» αντηχούν σε όλη την Αθήνα. Στην άγρια επίθεση της αστυνομίας με καινούρια παραλυτικά χημικά κανένας δεν υποχωρεί. Χιλιάδες μαθητές και λαού υψώνουν τη γροθιά τους σε μια πνιγμένη από χημικά Ομόνοια φωνάζοντας: «Ένας στο χώμα χιλιάδες στον αγώνα» και «Το αίμα κυλάει εκδίκηση ζητάει». Τα δακρυγόνα της αστυνομίας καίνε το Κάπα Μαρούσι, σκοτώνοντας 4 συνανθρώπους μας (ευτυχώς διατάχθηκε ΕΔΕ την οποία την περιμένουμε μέχρι σήμερα).

Συγκλονίζεται και η Πάτρα από την Κηδεία – Διαδήλωση. Όλη η πόλη ήταν στο πλευρό σου Νίκο κι συ σκεπασμένος για τελευταία φορά με τη σημαία της οργάνωσης ήρεμος , με την ηρεμία του δάσκαλου επαναστάτη που έκανε το καθήκον του. Με τα λόγια του Μιχάλη Βασιλάκη ότι ο Τεμπονέρας από σήμερα δεν είναι μέλος του ΕΑΜ αλλά νεκρός του κινήματος να δείχνουν το μεγαλείο των επαναστατών που απαρνούνται την ιδιοκτησία ακόμα και στους νεκρούς τους.

Οι δολοφόνοι σου, Νίκο, πίστευαν ότι το σπασμένο κεφάλι και οι σοκαριστικές εικόνες που επίμονα έδειχναν τα κανάλια θα τρόμαζαν τους μαθητές, τους γονείς, του καθηγητές, το λαό. Δεν ξέραν ούτε μπορούσαν να καταλάβουν ότι από το χτύπημα του φονικού τους  όπλου θα έβγαινε και θα απλωνόταν σε όλη τη χώρα η φλόγα της εξέγερσης και της επανάστασης, τα πανανθρώπινα ιδανικά του επαναστάτη – δάσκαλου.

Η δολοφονία σου έδειξε το πραγματικό πρόσωπο της δεξιάς και της δικαιοσύνης. Ο δολοφόνος Καλαμπόκας είχε όλη τη στήριξη του μηχανισμού της Νέας Δημοκρατίας, οικονομικοί έρανοι, νομική κάλυψη. Δικηγόροι του ο Απόστολος Ανδρεουλάκος, ο Επαμεινώνδας Ζαφειρόπουλος (πρώην πρόεδρος του δικηγορικού συλλόγου Αθηνών)  και ο Κώστας Κωνσταντινίδης (καθηγητής ποινικού δικαίου), γνωστός από τη δίκη στο σκάνδαλο Κοσκωτά όπου συμμετείχε ως δημόσιος κατήγορος. Από κοντά και ο Νικολόπουλος (μετέπειτα βουλευτής των ΑΝΕΛ, που στήριξε την κυβέρνηση του καταληψία το ’90, Τσίπρα). Πώς αλλάζουν οι καιροί, σύντροφε Νίκο!

Τα μέλη της δολοφονικής ομάδας κυκλοφόρησαν από την αρχή ελεύθεροι. Ο ίδιος από τα ισόβια στον Βόλο έπεσε στη δίκη στη Λάρισα στα 17 χρόνια και στον Άρειο Πάγο στα 16 χρόνια. Αποφυλακίστηκε στις δύο Φλεβάρη του 1998 και σήμερα είναι στέλεχος στην Εθνική Τράπεζα στον Βόλο. Και σκέψου ότι μετά από αυτά ο Κουφοντίνας της 17 Νοέμβρη έχει το θράσος να ζητάει άδεια τριών ημερών. Σκέψου, Νίκο, Καλαμπόκας – Τεμπονέρας, Κουφοντίνας – Μπακογιάννης. Δύο μέτρα και δύο σταθμά. Εσύ το έδειξες αυτό, και την «ανεξαρτησία» της δικαιοσύνης και το πώς αντιλαμβάνεται η Νέα Δημοκρατία την αξία της ανθρώπινης ζωής.

Δεν ήσουν ήρωας, Νίκο. Ήσουν ένας από τους πολλούς, με τη μόνη διαφορά ότι είχες μέσα σου τη σπίθα του επαναστάτη κι απλά έκανες το καθήκον σου έτσι όπως εσύ το καταλάβαινες.

Ήσουν ο πρώτος νεκρός της νεοφιλελεύθερης λαίλαπας που απλωνόταν πάνω από τη χώρα. Εσύ, όμως, με το παράδειγμά σου, το τεράστιο κίνημα των μαθητών,  οι μεγάλοι αγώνες ενάντια στην αποβιομηχάνιση, η άγρια απεργία ενάντια στην ιδιωτικοποίηση της ΕΑΣ (αστικά λεωφορεία), πήγαν πίσω τα νεοφιλελεύθερα σχέδια τουλάχιστον για μια δεκαετία. Δείξατε σε όλους μας ότι ο νεοφιλελεύθερος ολοκληρωτισμός δεν είναι  ούτε νομοτέλεια ούτε παντοδύναμος.

Αυτή η παρακαταθήκη είναι, Νίκο, που θα ανάψει και πάλι τη φλόγα της αμφισβήτησης και της εξέγερσης ενάντια στον παγκόσμιο ολοκληρωτισμό και τον εθνικό φασισμό. Αυτή η αθάνατη παρακαταθήκη σε κρατάει εδώ κοντά μας ολοζώντανο και κάνει σε κάθε διαδήλωση παιδιά αγέννητα ακόμη τη μέρα της δολοφονίας σου να φωνάζουν: ΤΕΜΠΟΝΕΡΑ ΖΕΙΣ ΕΣΥ ΜΑΣ ΟΔΗΓΕΙΣ.

Μίλτος Σακελλάρης

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ