ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΑΠΕΙΛΗ ΤΟ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΧΡΗΜΑΤΟΠΙΣΤΩΤΙΚΗ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ;

0
33

Του Νίκου Σίμου 

Πρόσφατα είδε το φως της δημοσιότητας δήλωση του αντιπροέδρου της Τουρκικής Κυβέρνησης, ο οποίος ζητά την επαναδιαπραγμάτευση με την Ευρωπαϊκή Ένωση του προσφυγικού ζητήματος με το απολύτως δικαιολογημένο αιτιολογικό, ότι οι Ευρωπαίοι, δηλαδή οι χρηματοπιστωτικοί υπάλληλοι της Ε.Ε., ως συνήθως, αθέτησαν την ήδη υπάρχουσα συμφωνία με την Τουρκία.

Να σημειώσουμε ότι δεν είναι η πρώτη φορά που η Ευρωπαϊκή Ένωση, δηλαδή η γερμανική Ευρώπη, δηλαδή το αποκύημα του Μάαστριχ, αθετεί υποσχέσεις είτε προς τρίτες χώρες είτε προς χώρες μέλη της.

Είναι απολύτως εμπεδωμένη και παραδεκτή η αναξιοπιστία του Κονκλαβίου της Κομισιόν.

Το έχουμε δει σε πάρα πολλές περιπτώσεις, όσον αφορά τις συμφωνίες της Ε.Ε. προς τρίτες χώρες, αλλά και τις υπαναχωρήσεις που έχει κάνει το Διευθυντήριο των Βρυξελλών σε υποτιθέμενες διακηρυγμένες θέσεις που αφορούν τη λειτουργία της Ε.Ε.

Ο Τούρκος αντιπρόεδρος μίλησε για ένα κύμα προσφυγικό 6.000.000 ψυχών, η πλειοψηφία των οποίων είναι αφγανικής εθνικότητας. Και είπε μάλιστα ότι αυτή την ώρα τα 3.000.000 αυτών των απελπισμένων προσφύγων βρίσκονται ήδη στο έδαφος της Τουρκίας.

Το κυρίαρχο ερώτημα που θέτουν οι «Αναστοχασμοί» είναι, εάν το προσφυγικό ζήτημα αποτελεί πράγματι απειλή για το χρηματοπιστωτικό Διευθυντήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Αν κανείς δεχθεί την «Αναστοχαστική» υπόθεση του σχεδίου των παγκοσμιοποιητών για τη μετατροπή της Ευρώπης σε Νέα Κίνα, η οποία θα ελέγχεται από τους χρηματοπιστωτές-παγκοσμιοποιητές και η οποία θα ανταγωνίζεται οικονομικά την πρώτη οικονομική-παραγωγική υπερδύναμη του αιώνα που διανύουμε (Κίνα), αβίαστα μπορεί να απαντήσει πως κάθε άλλο παρά απειλή αποτελεί το προσφυγικό ζήτημα για τους εντολοδόχους των παγκοσμιοποιητών που εδρεύουν στις Βρυξέλλες.

Αν κανείς επίσης διαβάσει προσεκτικά τις δηλώσεις των βιομηχάνων της Ευρώπης, θα διαπιστώσει ότι υπάρχει έντονη αδημονία από το βιομηχανικό Κεφάλαιο της Ευρώπης για την ύπαρξη νέου εργατικού δυναμικού, και φυσικά, για τελείως διαφορετικές συνθήκες εργασίας και αμοιβής της εξαρτημένης εργασίας.

Στο πλαίσιο αυτό οι τελευταίες δηλώσεις των Γερμανών βιομηχάνων και του επίσημου οργάνου που τους εκφράζει στη Γερμανία, σε σχέση με την αποδοτικότητα και την ικανοποίηση που οι βιομήχανοι εκφράζουν για τους αλλοδαπούς εργάτες, είναι ο πλέον αψευδής μάρτυρας των όσων πιο πάνω αναφέρθηκαν.

Επομένως, πού ακριβώς έγκειται το πρόβλημα και αθετεί το Διευθυντήριο των Βρυξελλών τις συμφωνίες με την Τουρκία αναφορικά με τη ροή των προσφύγων προς την Ευρώπη;

Η απάντηση είναι μάλλον προφανής.

   Η καθυστέρηση υλοποίησης κι εφαρμογής των συμφωνιών περί της ροής των μεταναστών προς την Ευρώπη οφείλεται σε αμιγώς πολιτικά αίτια, αυτά της διατήρησης των υπαρχόντων εξουσιαστικών μηχανισμών στο πλαίσιο της χρηματοπιστωτικής Ευρώπης.

Με άλλα λόγια κι επί παραδείγματι, η κ. Άγκελα Μέρκελ και το CDU θα κατακρημνιστεί εκλογικά και πολιτικά, εάν οι Γερμανοί συντηρητικοί πολίτες αντιληφθούν ότι η κ. Μέρκελ πρόκειται να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις των Γερμανών βιομηχάνων και να κατακλυστεί η Γερμανία από Μουσουλμάνους πρόσφυγες που θα αποτελέσουν τη φθηνή εργατική εναλλακτική λύση για τους Γερμανούς βιομηχάνους. Το αυτό συμβαίνει, όσον αφορά τα πολιτικά αίτια της καθυστέρησης της ροής των μεταναστών, σε όλο το μήκος της βιομηχανικής Ευρώπης.

Κάθε άλλο, λοιπόν, παρά απειλή εκ μέρους της Τουρκίας είναι η υπόθεση της επαναδιαπραγμάτευσης, όσον αφορά την ουσία του προβλήματος.

Και η ουσία του ζητήματος δεν είναι άλλη από τη σταδιακή αντικατάσταση του ευρωπαϊκού εργατικού δυναμικού από ένα δυναμικό εργατών, εν προκειμένω μεταναστών, που θα αμείβεται εξαιρετικά χαμηλότερα και θα προσφέρει πολύ περισσότερη εργασία χωρίς δικαιώματα, χωρίς απαιτήσεις  και, βεβαίως, χωρίς την ύπαρξη κανενός είδους «Ευρωπαϊκού κεκτημένου».

Επί της ουσίας, η «απειλή» είναι φαινομενική και πρόσκαιρη και αφορά στις μεθοδεύσεις που θα ακολουθήσουν οι εξουσιαστικοί μηχανισμοί στην Ευρώπη και πόσο θα επιταχυνθούν αυτές οι μεθοδεύσεις, προκειμένου να πειθαναγκαστούν οι ευρωπαϊκές κοινωνίες να αποδεχτούν μία νεο φεουδαρχική πολιτική και κοινωνική πραγματικότητα σε όλο το μήκος και το πλάτος της Γηραιάς ηπείρου.

Όπλα για την επιτάχυνση αυτής της μεθόδευσης είναι σαφέστατα η ισλαμοτρομοκρατία και η μουσουλμανοτρομολαγνεία, η οποία θα συνοδευτεί από τις αναγκαίες μεταβολές, όσον αφορά τις πολιτικές και κοινωνικές ελευθερίες των πολιτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Το βέβαιον είναι ότι στα επόμενα χρόνια η Ευρώπη επιφυλάσσει οδυνηρές εκπλήξεις για τους πολίτες της!!!

Μετά τιμής

Νίκος Σίμος

Ρήξη - ανατροπή σε ότι μας κρατάει πίσω και μας χαρακτηρίζει σταθερό απότοκο της Οθωμανικής δουλείας
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ