ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ «ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ» ΦΕΡΝΕΙ ΤΗΝ ΤΥΠΙΚΗ ΧΡΕΩΚΟΠΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΣΕ ΜΙΑ ΦΘΙΝΟΥΣΑ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΕΝΩΣΗ

0
59

  Του Νίκου Σίμου 

Όπως φαίνεται, το «θέατρο» της υποτιθέμενης διαπραγμάτευσης για τη δεύτερη αξιολόγηση της ελληνικής οικονομίας, της ήδη ουσιαστικά πτωχευμένης Ελλάδας, τελειώνει με μία ακόμα απόλυτη υποχώρηση της κυβέρνησης –επί της ουσίας των εντολοδόχων των δανειστών – στις απαιτήσεις των δάνειων δυνάμεων.

Η «νέα» συμφωνία φέρνει σοβαρές μειώσεις συντάξεων και μισθών και εισάγει το εργατικό δυναμικό που έχει απομείνει στη χώρα σε έναν εργασιακό Μεσαίωνα, όπου πέραν του «θεσμοθετημένου» μισθού που αποτελεί αμοιβή εξαθλίωσης, ουσιαστικά καταργεί κάθε δυνατότητα του συνδικαλιστικού κινήματος να εκπροσωπήσει και να προασπίσει τα συμφέροντα των εργαζομένων.

Με τον τρόπο αυτό η εντολοδοχική καρικατούρα που έθαψε την έννοια της Αριστεράς στην Ελλάδα ολοκληρώνει το τραγικό της έργο σε βάρος της προοπτικής του Κράτους και της Κοινωνίας των Νεοελλήνων. Περνάμε σε νέα οικονομική ύφεση, της οποίας ο ορίζοντας εξόδου είναι άγνωστος.

Η δεύτερη «αξιολόγηση» της ελληνικής οικονομίας αποτελεί ένα σοβαρό βήμα «μπανανοποίησης» της χώρας και μετάπλασής της σε αποικία φθηνών εργατικών χεριών και φυσικά διαχρονικού και αέναου χρέους.

Τι αποτέλεσμα όμως μπορεί να περιμένουν οι δανειστές από μια τέτοια πολιτική;

Πώς θα υλοποιηθεί η νέα φορομπηχτική επιδρομή που ετοιμάζεται σε βάρος των πολιτών της Ελλάδας;

Είναι απολύτως βέβαιο ότι με το πέρας της δεύτερης αξιολόγησης και με την εφαρμογή των μέτρων που προβλέπει, ο όλεθρος θα είναι απόλυτος. Θα υπάρξει εκτεταμένη αδυναμία πληρωμής των φορολογικών βαρών που εναποτέθηκαν στα κοινωνικά στρώματα στην Ελλάδα και θα υπάρξει απόλυτη οικονομική ύφεση, η οποία ασφαλώς και, όπως είναι ήδη αναμενόμενο, θα προκαλέσει την ανάγκη εφαρμογής και νέων μέτρων, ώστε μέχρι το 2020 να έχει επιτευχθεί ο στόχος που επιδιώκει τον μετασχηματισμό της Ελλάδας σε Ειδική οικονομική Ζώνη (ΕΟΖ), που αποτελεί την ολοκλήρωση ενός πειράματος το οποίο θα εφαρμοσθεί και στις υπόλοιπες χώρες του ευρωπαϊκού Νότου, κυρίως, αλλά όχι μόνο.

Είναι βέβαιο ότι στο πλαίσιο της εφαρμογής Ειδικών Οικονομικών Ζωνών- βασική λογική της νεοφεουδαρχικής αντίληψης της εξαρτημένης εργασίας- το καθεστώς των ΕΟΖ, με πρόταξη τον ευρωπαϊκό Νότο, θα εξαπλωθεί σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Αυτό είναι το σχέδιο.

   Το ερώτημα που τίθεται είναι: Μπορεί να πετύχει αυτό το σχέδιο;

   Η πρώτη ψύχραιμη απάντηση που μπορεί να δοθεί σ΄ αυτό το ερώτημα είναι πως, όχι.

Η Ευρώπη έχει την ανάγκη ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗΣ ΤΗΣ ΣΤΟ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΟ, ΓΕΩΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΚΑΙ ΓΕΩΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ στις συνθήκες που υπαγορεύει ο νέος Ιστορικός  κύκλος( Β΄ κύκλος του Παγκόσμιου Καπιταλισμού), που έχει ανατείλει από το τέλος του Συμφώνου της Βαρσοβίας και που έχει διαμορφώσει νέες γεωπολιτικές- γεωοικονομικές-γεωστρατηγικές ισορροπίες στον παγκόσμιο χάρτη.

   Η Ευρώπη δεν μπορεί για πολύ χρόνο ακόμα να είναι Γερμανική.

Και παρότι τα «παπαγαλάκια» των Βρυξελλών παρουσιάζουν ιδεατή την εικόνα της Ε.Ε., η πραγματικότητα περιγράφει, πέραν της πτωχευμένης Ελλάδας, τις ήδη υπερχρεωμένες και ουσιαστικά πτωχευμένες χώρες, όπως Ιταλία-Ισπανία-Πορτογαλία, καθώς και μια εξανδραποδισμένη «υπερδύναμη» (Γαλλία).

Ακόμα, το ισοζύγιο εξωτερικού εμπορίου της Γερμανίας το α΄ τρίμηνο του 2017 παρουσίασε αρνητικό πρόσημο και οι εξαγωγές της Γερμανίας προς τον υπόλοιπο κόσμο βρίσκονται σε δυναμική κρίση. Για όλη την υπόλοιπη Ευρωζώνη υπάρχει σταθερός στασιμοπληθωρισμός, αρνητικά επιτόκια και διαχείριση του στατικού πλούτου των ευρωπαϊκών κοινωνιών χωρίς καμία δυναμική ανάπτυξης.

   Κάτω από αυτό το πρίσμα είναι εμφανές ότι η Ευρωζώνη και η Ε.Ε. με τη μορφή που ήταν γνωστή μέχρι σήμερα σε πολύ λίγο από τώρα δεν θα υφίσταται.

   Ακόμα και το σχέδιο της οικονομικής κατάτμησης της Ευρώπης (Ε.Ε. πολλών ταχυτήτων) είναι πρόδηλο ότι, όσο δε λειτουργεί η πραγματική οικονομία για το σύνολο της Ευρωζώνης, δε θα έχει καμία τύχη.

Συμπερασματικά, η Ευρώπη ή θα αποτινάξει τη χρηματοπιστωτική λογική της νεοφουδαρχίας που ονομάστηκε παγκοσμιοποίηση ή θα βουλιάξει σε μία ήπειρο που σταδιακά θα προσομοιάζει πολύ προς τον άλλοτε υπό ανάπτυξη κόσμο.

Όσο για τη χώρα μας, οι εντολοδοχικές κυβερνήσεις των προθύμων νέμονται μια εξουσία σε απολύτως πεπερασμένα χρονικά όρια. Στην ουσία  η Ελλάδα έχασε-φοβάμαι οριστικά- το τρένο που μπορούσε να δώσει στη χώρα μια διαφορετικότερη πορεία και μια άλλη προοπτική .

Ο γεωγραφικός και γεωστρατηγικός κόμβος της Ελλάδας με τη μακάρια αδράνεια της κοινωνικής πλειοψηφίας και με τις εντολοδοχικές εξουσίες γίνεται βρόγχος που πνίγει την προοπτική των Ελλήνων.

Ευπειθέστατος

Νίκος Σίμος

Ρήξη - ανατροπή σε ότι μας κρατάει πίσω και μας χαρακτηρίζει σταθερό απότοκο της Οθωμανικής δουλείας
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ