ΤΟ ΞΥΔΙ

0
37
Κάποιοι λένε πως αδικώ κάποιους. Να πω, λοιπόν, τα εξής:
1) Για να κρίνεις πρέπει να κρίνεσαι. Έχω στηλιτεύσει αρκετά τον κλάδο όπου ανήκω, και με άρθρα και στο βιβλίο μου “Χωρίς Γραβάτα”, αλλά και αυστηρός υπήρξα με τον ίδιο τον εαυτό μου, συνεπώς νομιμοποιούμαι να κρίνω.
2) Η προϊστορία μεγάλου μέρους των επιστημόνων, τους κατατάσσει στα πιο συμβιβασμένα με την εξουσία, τα πιο φοβικά και εύκαμπτα μέλη της κοινωνίας. Στα πλέον επιρρεπή, στην Ηθική του Συμφέροντος.
3) Δεν καταφέρομαι κατά του συνόλου των γιατρών ή των νομικών, αλλά κατά των μασκαράδων της επιστήμης΄, κατά των κακοποιών της γνώσης, που αντί να αντιμάχονται την εξουσία, την ξεσκονίζουν με το αζημίωτο. Καταφέρομαι κατά των τρομοκρατών με τις άσπρες ρόμπες ή με τις μεταξωτές γραβάτες, μα τις μαύρες πράξεις, που φοβερίζουν συνειδητά ή από βλακεία τον λαό.
Αναφέρομαι σε εκείνους που συνειδητά, από ευτελές συμφέρον ή από έλλειψη βάρους και παιδείας, προπαγανδίζουν, σαν φτηνοί διαφημιστές τις επιλογές κάποιας κυβέρνησης ή μιας φαρμακευτικής πολυεθνικής εταιρίας.
4) Δεν καταφέρομαι συλλήβδην κατά των νομικών. Καταφέρομαι κατά των αδίστακτων της νομικής επιστήμης που είναι έτοιμοι να νομιμοποιήσουν κάθε αθλιότητα κατά του Συντάγματος και της Ηθικής και μάλιστα να διδάξουν την αθλιότητα αυτή και στους φοιτητές τους.
5) Δεν καταφέρομαι κατά των γιατρών γενικώς, αλλά μόνο κατά των ρυπαρών της επιστήμης. Όμως δεν μπορώ παρά να θλίβομαι αντικρίζοντας αυτούς κατά των οποίων δεν καταφέρομαι, να σιωπούν σε μεγάλο βαθμό μπροστά στο κατά του λαού μας, εν εξελίξει, έγκλημα!
Κατά συνέπεια, τους καλής πίστης επιστήμονες δεν τους αφορούν οι βολές μου. Ίσως μόνο, να πω, θα πρέπει να επανεξετάσουν την σιωπή τους.
Στους άλλους, τους επιβήτορες της επιστήμης, τους νταήδες, τους παλικαράδες, τους κατάλληλους για συνεργασία με τα συμφέροντα, τους ενδεχομένως τυπικά ικανούς αλλά ηθικά ανίκανους, με την δέουσα ευγένεια, αν ενοχλούνται, θα συνιστούσα το γνωστό και αγαπητό καθημερινό άρτυμα, που παράγεται μέσω της ζύμωσης της αιθανόλης, και που με αυτό αντιμετωπίστηκε το σκορβούτο, η πανούκλα, οι πληγές και κυρίως η αναίδεια:
Το ξύδι!·
Νίκος Αγαμέμνων Καραβέλος

Νομική Σχολή Αθηνών
Δικηγόρος

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ