ΤΟΥΡΚΟ-ΟΛΛΑΝΔΙΚΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ «ΚΡΙΣΗ» Ή ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΜΕΙΩΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΣΤΟ ΧΡΗΜΑΤΟΠΙΣΤΩΤΙΚΟ ΤΕΡΑΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ;

0
53

Γράφει ο Νίκος Σίμος 

Το ερώτημα που προκύπτει από την Τουρκο-Ολλανδική διπλωματική κρίση της 11ης Μαρτίου, η οποία παρατείνεται μέχρι τώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, είναι, κατά την άποψή μου, εάν πρόκειται για πραγματική κρίση ή αποτελεί μέρος του σχεδίου της κυρίαρχης λογικής που επικρατεί στις τάξεις του άλλοτε Δυτικού Κόσμου στο πλαίσιο της Παγκοσμιοποίησης και του Χρηματοπιστωτισμού, για συνέχιση της πορείας προς την απομείωση της Δημοκρατίας και της περιστολής των ελευθεριών των κοινωνιών του χρηματοπιστωτικού τέρατος του Μάαστριχτ, δηλαδή της Ε.Ε.

Με μια πρώτη ματιά δημιουργείται η απορία σε αυτόν που γνωρίζει, τι προκάλεσε τη μεταστροφή του παραδοσιακά φιλοτουρκικού ευρωπαϊκού θύλακα – Ολλανδίας, Δανίας, Σουηδίας – σε αυτή την αντιτουρκική υστερία με ένα πρόσχημα που είναι εξόφθαλμα αντιδημοκρατικό.

Δεν είναι δυνατόν, εάν σέβεσαι τους στοιχειώδεις δημοκρατικούς κανόνες και ανεξάρτητα με το ποιες ερμηνείες δίνονται για το καθεστώς Ερντογάν, να απαγορεύεις συγκεντρώσεις πολιτών Τουρκικής ιθαγένειας, οι οποίοι έχουν μάλιστα στις περισσότερες περιπτώσεις διπλή υπηκοότητα και, επομένως, θα κληθούν να ψηφίσουν στο δημοψήφισμα της Τουρκίας. Για παράδειγμα, στην Ολλανδία υπάρχουν 400.000 Τούρκοι πολίτες με υπηκοότητα Ολλανδική αλλά και Τουρκική στην πλειονότητά τους.

Επομένως, το όποιο επιχείρημα προέβαλε αιφνιδιαστικά η κυβέρνηση των χρηματοπιστωτικών υπαλλήλων της Ολλανδίας και του κ. Ρούτε, είναι εξόφθαλμα αντιδημοκρατικό.

Το πιο περίεργο ακόμα είναι ότι με το ξέσπασμα της διπλής αυτής κρίσης μεταξύ Ολλανδίας και Τουρκίας έσπευσαν αμέσως οι κυβερνήσεις της Δανίας και της Σουηδίας-κρατών παραδοσιακά φίλα προσκείμενων στην Τουρκία- να απαγορεύσουν επίσης συγκεντρώσεις Τούρκων πολιτών στο έδαφός τους, οι οποίοι είναι οικονομικοί μετανάστες και προσφέρουν σημαντικά στην οικονομία των κρατών αυτών.

Με άλλα λόγια, δεν μπορείς να καταγγέλλεις κάποιον για αντιδημοκρατική συμπεριφορά στη χώρα του, όταν εσύ είσαι το ίδιο αντιδημοκρατικός.

Θα μπορούσε ακόμη κανείς, να σκεφτεί ότι όλα αυτά αποτελούν μια «τεχνική» ενδυνάμωσης της πολιτικής συμμαχίας, η οποία βρίσκεται απέναντι από το κόμμα του κ. Βίλντερς που χαρακτηρίζεται ως ακροδεξιό, μπροστά στις Ολλανδικές εκλογές της 15ης Μαρτίου.

Ενδεχόμενα μια τέτοια υπόθεση να έχει κάποια βάση. Δεν δικαιολογεί όμως κατά κανένα τρόπο την ένταση που δημιουργήθηκε κατά απρόκλητο τρόπο και που δικαίως προκάλεσε τις διαμαρτυρίες του Τουρκικού καθεστώτος.

Να επαναλάβω εδώ, ότι οι συγκεντρώσεις γίνονται με ακροατήριο Τούρκους μετανάστες με διπλή υπηκοότητα, άρα και με δικαίωμα ψήφου στο δημοψήφισμα του Απριλίου του καθεστώτος Ερντογάν.

Το επιχείρημα ότι η κρίση αυτή ευνοεί και τον Ερντογάν, προσωπικά από τον γράφοντα, θεωρείται τουλάχιστον αστείο. Να σημειώσω ότι ο Ερντογάν δεν έχει ανάγκη την ένταση για να κερδίσει το δημοψήφισμα, που σχεδόν από την εξαγγελία του φαίνεται πως θα είναι αναφανδόν υπέρ του.

Να σημειώσουμε ακόμη ότι προκαλείται από μια χώρα, την Ολλανδία, η οποία αποτελεί χώρα του στενού πυρήνα των συμμάχων της Γερμανικής Καγκελαρίας στα πλαίσια της χρηματοπιστωτικής Ευρώπης. Επιπρόσθετα, η κυβέρνηση Ρούτε αποτελεί την πλέον ακραία έκφανση των γερμανικών απόψεων για τη μορφή και τη λειτουργία της Ε.Ε!!!

Θεωρώ ότι οι παραπάνω σημειώσεις είναι απόλυτα χρήσιμες για το εγγύς και το απώτερο μέλλον, ιδιαίτερα τώρα που τίθεται και το θέμα της Ευρώπης των πολλών ταχυτήτων-πράγμα απολύτως αναμενόμενο από τον γράφοντα.

Τι κρύβεται λοιπόν ως απώτερο σχέδιο πίσω από αυτή την όξυνση και ενδεχόμενες ανάλογες οξύνσεις που θα προκληθούν είτε με αφορμή την Τουρκία είτε με αφορμή το μεταναστευτικό ζήτημα στην Ευρώπη;

Έχω την άποψη ότι το σχέδιο περιλαμβάνει -πέραν της Ισλαμοτρομοκρατίας- μία γενική Μουσουλμανοτρομολαγνεία σαν βάση διαμόρφωσης κλίματος που θα επιτρέψει τώρα και μελλοντικά το επιχείρημα για την αναστολή κοινωνικών ελευθεριών που στόχο έχουν τις τάξεις της εργασίας και του πολιτισμού.

Κι αυτό, διότι είναι πλέον κοινά ομολογούμενη η αντιδημοκρατικότητα αυτής της Ε.Ε., η οποία αποτελεί αυτή την ώρα τον βασικό μηχανισμό του χρηματοπιστωτισμού για την μετατροπή της Γηραιάς Ηπείρου σε Νέα Κίνα, που θα βρίσκεται υπό τον πλήρη οικονομικό και πολιτικό έλεγχο των επινοητών της παγκοσμιοποίησης

Ισχυρίζομαι δηλαδή, ότι μέσα από την Ισλαμοτρομοκρατία και την εξώθηση οργανωμένων κοινωνικών ομάδων, εν προκειμένω Μουσουλμάνων, σε βίαιες αντιδράσεις, θα προκληθεί αβίαστα πλέον η ανάγκη εφαρμογής ειδικών κατασταλτικών νόμων , οι οποίοι αποτελούν το καλύτερο μέσο, δια του οποίου θα περάσουν οι νόμοι που θα απομειώνουν την ποιότητα της ζωής της εργατικής τάξης σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Άλλωστε αποτελεί μόνιμο αίτημα των Παγκοσμιοποιητών η μείωση του εργατικού κόστους σε ολόκληρη την Ευρώπη αλλά και η απομείωση έως διαλύσεως του καθεστώτος της Πρόνοιας και της Κοινωνικής Ασφάλισης στην Ευρώπη.

Δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι έχουμε επίσης επανεμφάνιση της Ισλαμοτρομοκρατίας στη Γερμανία αυτές τις ημέρες με τρομοκρατική ενέργεια στο Ντίσελντορφ αλλά και προειδοποίηση χτυπήματος στην επαρχία της Έσσης.

Όλα αυτά, μαζί με την περίεργη και απρόκλητη ένταση μεταξύ Ολλανδών και Τούρκων, δίνουν ένα περίγραμμα του προσχήματος που θα χρησιμοποιήσει ο χρηματοπιστωτισμός προκειμένου να καθυποτάξει τις οργανωμένες κοινωνίες της Βιομηχανικής Ευρώπης.

Η σκοτεινή πλευρά του «Μεγάλου Αδελφού» είναι εναντίον της κοινωνίας της εργασίας και του πολιτισμού. Κι αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάει κανείς.

Ευπειθέστατος…..Εγώ….ο ίδιος

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here